Wie kent ze nog, de baanvegers,
wie fietste op de brug,
wie vaart daar in de verte,
ach kon de tijd maar terug.
De tijd is niet te houden,
herinneringen wel,
is het geen prachtig plaatje,
veel handen werken snel.
Zo mooi is Aduard geweest,
heimwee wordt aangekaart,
weer door te kunnen schaatsen
naar waar dat Tjalkje vaart.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Foto: P. Kramer - Beeldbank Groningen
Bron foto: IJspret in Aduard › De Verhalen van Groningen
