Van harte welkom

Van harte welkom op mijn gedichtenblog. U mag de gedichten ongewijzigd gebruiken met vermelding van mijn naam. Voor het verzorgen van een lezing met voordrachten kunt u contact opnemen via cobytjeert@live.nl Er is ook een volledig programma voor Kerst en Pasen.
Er is nog een interview te beluisteren van enkele jaren geleden. , https://soundcloud.com/user-671424345/interview-coby-poelman-duisterwinkel-10-07-2017
Posts tonen met het label Natuurgedicht. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Natuurgedicht. Alle posts tonen

donderdag 13 augustus 2026

Opa's tuingrapjes




Het kunststof uiltje in de appelboom,
de ergens onderweg gevonden rozen
die in een boompje vrolijk staan te blozen,
een kunstwerk in de kamperfoelieplant,

de geglazuurde apenkop
die opduikt bij de vijverrand,
het onopvallend koolmeesje
van viltig wol in een klimop,

een opgeblazen groentezak
die aan een hengel bungelt in een bak
omdat ooit iemand zei;
zo komen er geen wespen bij.

Ze mogen zoeken als ze komen,
de broertjes die de rust maar al te graag
verstoren met hun hoge tonen,
hun schaterlach achter de beukenhaag

want elke keer is opa’s tuin weer anders,
zijn tuingrapjes verrassing van de dag,
ze merken niet hoe oma hem bewondert,
geniet van haar bezoekers en zijn stille lach.

Coby Poelman-Duisterwinkel 


donderdag 30 juni 2022

Drijvende getuigen


De lucht is als een kudde

die langs drijft door het blauw,

ik zie de schaduwdans van muggen

boven druppels morgendauw.


Kikkers kwaken een kikkerlied,

duiven uiten hun basgeluid,

ik schrijf hoe ik van hen geniet

onder rood ontluikend fruit.


Ik hoor de vogels om me heen,

mussen, merels en een specht,

de sfeer is zomers zo sereen,

U weet Heer, hoe ik hieraan hecht.


De kudde drijft steeds verder,

het wordt weer stralend blauw,

ze gaan vast naar hun Herder,

getuigend van Zijn trouw.


Coby Poelman-Duisterwinkel

vrijdag 25 maart 2022

In de nachtstilte


Kijk toch, op het garagedak,

daar zit een uil op zijn gemak,

wat licht hij op tegen dat zwart,

dat mooie koppie, zo apart,


die fel oranje ronde ogen

tussen maanvormige bogen

die in snavel overgaan,

wat kijkt hij ons argwanend aan.


Je hoeft voor ons niet bang te zijn,

wij vinden je gezelschap fijn,

je geeft de nacht een nieuw gezicht,

ik leg je vast in een gedicht!


Coby Poelman-Duisterwinkel

zaterdag 19 maart 2022

Liefde in het dennenbos


De takken van de dennenboom

dansen de naaldendans,

bij elke rukwind gaan ze los,

zo grijpen ze hun kans

van een omhelzing die alleen

bij stormen kan ontstaan

omdat ze bij het stille weer

te ver verwijderd staan.


Voor hen is storm en wervelwind

het grootste liefdesfeest,

op de windstille dagen

gedenken ze wat is geweest.


Coby Poelman-Duisterwinkel

zaterdag 5 december 2020

Stille ode

Onder de rijp
fluistert een tak,
kijk toch eens om je heen,
zie je die ijsglans
door de zonnestralen?
En onderdoor
zie ik jouw bovenkant,
die schittert mooier nog
als diamant.

Rondom de tak
ontspruit gedempt gefluister,
een stille melodie
sluiert het lichten
van Gods luister.


Coby Poelman - Duisterwinkel

woensdag 9 september 2020

Hoor je dat?


De eenden van de Traansterweg
vertellen een verhaal,
heb je ons baasje wel gekend,
hij kende ons allemaal.

De ganzen van de Traansterweg
herkennen hun verhaal,
ze trekken altijd met hen op,
missen hem allemaal.

De vogels rond de Traansterweg
fluiten een groots verhaal,
weet je dat er een Trooster is?
Hij kent ons allemaal.

Coby Poelman-Duisterwinkel


Geschreven voor het afscheid van een familielid die overleden is.

zaterdag 23 mei 2020

IJsvogelliefde

Hij kijkt eens om zich heen,
wie biedt hij een visje aan,
met wie laat hij
een gang ontstaan,
de vrouwtjes zijn kieskeurig,
hun snavels zo mooi fleurig,

eerst moet hij nog
zijn prooi verslaan,
daar blinkt al iets
voorbij het riet,
een blauwe flits...
hij bidt!

Coby Poelman-Duisterwinkel


vrijdag 24 april 2020

Het troosteloze boompje

Achteloos terzijde
lag de oude stronk,
een graafmachine woelde
in de aarde.
Na vieren overzagen
we de schade.

Bouwvakkers legden stenen,
een uitbouw ontstond.
De stronk vond
ergens anders nieuwe grond.

Het troosteloze boompje,
gekoesterd en gesnoeid
is voor de mussen van vandaag
tot woning uitgegroeid.

Coby Poelman-Duisterwinkel

donderdag 23 januari 2020

Pestvogel


Zanger met je kleurenkuif,
hoog tussen bessenrood,
je siert de takken,
statig en parmantig,
je lijkt gemaskerd,
blosjes op je wangen,
staart en vleugels
tonen gouden randen.

Je naam is met je
schoonheid in contrast,
je bent geen plaaggeest
maar een graag geziene gast.

Wat is er toch te zien,
waar kijk je naar?
Och, je poseert natuurlijk
voor de vogelaar!

Coby Poelman - Duisterwinkel

donderdag 9 januari 2020

Noordpolderzijl

Tussen de stilte
lispelen golfjes
onder welluidend
vogelgezang,
fluisteren rietkragen
wind over land,
grazen koelbloedige
Belgische paarden
in kwelders achter
de wakerdijk,
waden kinderen
door het slijk.

Wandelaars
kijken hun ogen uit,
vormen een kleurige
sliert door de polder,
lucht ademt nodigend
Rottumeroog,
de waker geleidt je
indachtig omhoog.

Noordpolderzijl
een lust voor het oog.

Coby Poelman-Duisterwinkel

zondag 7 juli 2019

Zin om te zingen

Zie je die bloemenpracht,
groet van je Metgezel,
hoor je de braamsluiper
fluiten in ’t bos?

Raakt je hun schoonheid, zo
Scheppergetuigende,
barst je spontaan in een
ode toch los?

Coby Poelman - Duisterwinkel

zaterdag 6 juli 2019

Natuurschoon


Lakens
bleken op de groene velden,
lakenvelders breken
in pinguïnkleur
het groen.

Coby Poelman-Duisterwinkel 


woensdag 10 april 2019

Het Aduard 800 pad

De zon in de rug,
elzenkatjes
bollen onze zolen,
bemoste stammen
kijken ons na
als de tjiftjaf
laat blijken
te worden gestoord.

Drassig spoor
verraadt
een ruiterpaard.
Eendenparen vormen
rimpelgolfjes.

Een uitgeholde boom
schrikt uit de sluimering
als ik nieuwsgierig
luisterend
voorover buig.

Tussen het water
en het stort
neemt een pad
ons vorsend op,
Aduard ten top.

Coby Poelman-Duisterwinkel

dinsdag 26 maart 2019

De blauwborstsymfonie


Zie je die blauwborst op de paal,
hij heeft zijn staart in opvouwstand
en wacht tot hij het vrouwtje ziet
dan zingt hij voluit en charmant
zijn mooiste spreidstaartmelodie.
Dan vlamt het roestoranje
boven de brede zwarte rand,
wat is hij mooi geschapen,
ik zie hierin Gods hand.

Hoor je die blauwborst op de paal,
hij imiteert een merel,
versnelt opeens de melodie
tot een lofprijzingssymfonie.
Ver weg antwoordt een wielewaal:
Zo mooi schiep Hij ons allemaal!

Coby Poelman - Duisterwinkel

dinsdag 5 februari 2019

In het struikgewas

Waar komt dat mussenlied vandaan,
niet uit de hoge bomen,
voorzichtig blijf ik even staan
maar zagen ze me komen?
In één klap verstomt hun lied,
tig mussen vallen stil,
ik luister bijna ademloos
maar het maakt geen verschil.

Als één mus toch weer aanvangt
vallen ze allen in,
is dat niet prachtig, ik geniet,
wie startte dit begin?
Ze vliegen om de beurt omhoog
en zingen in de wind,
fijn dat ze kwamen buurten,
bewoners van “de Lindt”.

In mijn hoofd zingt al een psalm,
zelfs vindt de mus een plek,
‘k vervolg mijn weg in vreugdepas,
op naar mijn eigen stek.

Coby Poelman - Duisterwinkel

maandag 4 februari 2019

Vertrokken

Wat is het stil
nu roeken zijn vertrokken,
hun klagend krijsen
had iets onheilspellends,
altijd beweging in de hoge bomen,
geroep, gefladder,
oorverdovend helder.
Alleen een nest getuigt
van wie hier waren,
hoe zal de woonwijk
deze rust ervaren.

Een vrachtschip vaart voorbij,
ik zwaai en wandel door,
het is zo anders hier
zonder het roekenkoor.

Coby Poelman - Duisterwinkel

zaterdag 25 augustus 2018

Om te zingen

O mooie bosbeekjuffer
in zo glanzend blauw,
hoe statig is je houding
zo keurig in je vouw,
hoe fijntjes
je vleugellijntjes,
hoe blinkend je staart,
azuurkleur siert je kopje,
je halsje en je kraag.

O mooie bosbeekjuffer
tegen het lichte groen,
je kleurt de zomerdagen,
betovert het seizoen,
alsof je wilt vertellen
mijn Maker is dichtbij,
bekijk zijn mooie kleurkeus,
een kunstenaar is Hij.

O mooie bosbeekjuffer,
een lied stijgt op in mij.

Coby Poelman - Duisterwinkel

donderdag 9 augustus 2018

Gods aarde juicht




Gods aarde juicht
in de geplante boomgaard,
zij fluit een lied vol luister naar
het zachte fietsgeluid.
Zij voelt het zaad ontkiemen
in de bloementuinen
en glimlacht naar de
zwerfvuilprikkers in de duinen,
de schoongehouden sloten,
zij bekoren haar
zodat ze zingt uit vreugde,
feestviert in de morgendauw:
Hier houd ik van,
dit is tot stand gekomen
door een goede Geest van trouw.

Coby Poelman-Duisterwinkel


Opgenomen in het jubileumboek van Torcqué: "Eco del silencio/Echo van de stilte/Tylos aidas

maandag 16 juli 2018

Applaus voor de Schepper

O, die klaprozen langszij
wanneer je op de snelweg rijdt,
dat zomers rood tussen het groen,
groots in uitbundigheid.
Als pauwenveren wuiven zij
een speels pauzeerakkoord,
dit rozenveldapplaus vertolkt
Gods eigen scheppingswoord.

Coby Poelman - Duisterwinkel

vrijdag 25 mei 2018

Bevlogen musici

Huppelend, duikelend,
spelende vogeltjes,
hoog in het lover,
‘t bevleugelt de zon,

levendig strijkorkest,
hartenveroverend
stijgen ze hoger dan
Bas Bariton.

Coby Poelman - Duisterwinkel 


Ik heb er een melodietje op gemaakt zodat het ook te zingen is.