Leuk nieuws (3) met 2 toevoegingen

Vanmorgen ontving ik een aantal prachtige foto’s van een mevrouw die ik heb leren kennen op de open dag van het ND in Barneveld in 2016 waar ik was uitgenodigd voor een bloggersbijeenkomst en ook boeken mocht verkopen. Ze heeft op die dag en daarna een aantal boeken van mij gekocht en we hielden een tijdje contact via de mail.

Deze week was zij voor een cursus op de Erasmus universiteit in Rotterdam en zag de wand met de door Toni Burgering uitgekozen en in neon uitgelichte (delen van) gedichten in de bibliotheek van Sanders building. Ze nam de moeite om enkele foto’s te nemen en stuurde ze naar mij.

Ze kon me geen groter plezier doen.

Toen wij er op die dag van de opening waren scheen de zon en konden wij geen heldere foto’s nemen. Op de dag dat zij er was scheen de zon niet en zo kon zij wel duidelijke foto’s nemen.

Op haar foto’s is ook nog eens te zien dat de beloofde toevoeging in de vorm van een kleine plaquette waar de namen van de betrokken kunstenaar en dichters op vermeld zouden worden inmiddels is aangebracht. Nu zijn alle gedichten die Toni Burgering heeft uitgekozen voor dit kunstwerk goed leesbaar en kan ik dankzij deze mevrouw u een beter beeld geven.

Coby Poelman - Duisterwinkel

Voor wie het verslag van de openingsdag gemist heeft, zie  https://cobypoelman.blogspot.com/2018/09/leuk-nieuws-2.html

Toevoeging op 21 maart 2019 :

Vanavond kreeg ik de onderste foto ook nog toegestuurd van deze mevrouw, ze had de moeite genomen om nog weer naar Sanders Law Library te gaan om de plaquette beter te bekijken en ook daar een foto van te nemen. Nu kunnen we dankzij haar ook nog lezen wat er op de plaquette staat. U zult begrijpen dat ik deze mevrouw heel dankbaar ben.

En vanmiddag was het beloofde boek bij de post: Hier nog enkele foto's uit dit boek.

Honing op je rug

Vandaag staat mijn column "Honing, zout en rugpijn" uit mijn boek "Beleef de dag"  in een aangepaste versie op de opinie-pagina van het Nederlands Dagblad. (Blz. 12) De samenwerking met het ND kwam voort uit een bloggers-ontmoeting op de Open Dag van het ND in Barneveld waar de Christelijke webloggers voor uitgenodigd waren. Hier even een foto van het artikel en de originele versie uit mijn boek.

Sinds mijn rug opspeelt wordt de nieuwsgierigheid van de kat gewekt.
Eerst hield hij me gezelschap als ik op de grond ging liggen maar sinds ik me van de fysiotherapeut in kattenhouding van hol naar bol moet buigen vindt hij me wel reuze interessant. Zodra ik bol sta staat hij op en komt me kopjes geven.
Over meeleven in mijn omgeving heb ik ook niet te klagen. De alt die naast me staat te zingen is een Bulgaarse. Ze kent nog niet zoveel Nederlandse woorden maar probeert het:
Coby lopen zo, ze staat op en gaat krom lopen, waarom Coby lopen zo? Ik leg het uit en gebruik daarbij veel gebarentaal. Zij weer: Coby pijn, Coby lopen zo, ik denken, denken, denken.
Honig roept ze uit, met dikke zout. Ze doet het voor over de trui van de sopraan uit Azerbaijan. Ik heb het begrepen, ik moet honing met zeezout mengen en op de pijnlijke plekken smeren. Masageren? vraagt de sopraan, nee, niet masageren zegt ze, gewoon smeren begrijp ik, krant erop vervolgt ze of doek, slapen, wakker, wassen en finito!
Bij het laatste woord kijkt ze heel blij want dan moet de pijn over zijn.
De sopraan raakt mijn rug aan en vraagt: hier? nee, hier? au, ja daar. Ze strijkt over mijn rug en zegt ik ga jou masageren, rechtop proberen te lopen, niet zo krom. Honing, ja, weet je, als je verkouden bent is honing eten goed, nu zijn je spieren verkouden.
Heb je wel honing anders koop ik het voor je. Ik bedenk hoeveel liefde deze vrouwen geven. De sopraan maakt haar eigen kleding van goedkope lapjes op de markt en komt rond van weinig, is altijd vrolijk, creatief, behulpzaam. De alt doet zo haar best om mij advies te geven om mijn pijn kwijt te raken, ik voel me rijk gezegend met hun liefde, als rugpijn daar van over zou gaan zou het meteen weg zijn.
Gewapend met een pot honing, zout, een lepel en een schoteltje zit ik in de badkamer en smeer me volgens aanwijzingen in. Het plakt verschrikkelijk maar hup, long-shirt erover en onder het dekbed. Mijn man gaat een eindje verder van me af liggen maar zo heb ik iets meer bewegingsvrijheid, dat komt me goed uit want draaien was tot nu toe heel pijnlijk.
Om 4 uur word ik wakker. Twee pijnpunten had ik om het uit te proberen niet ingesmeerd en die voel ik, de andere pijn is weg. Het schoteltje is nog niet leeg, ik smeer de pijndelen in en hervat de slaap.
Als ik wakker word weet ik niet wat me overkomt, ik kan rechtop lopen, mijn rug voelt soepel, de pijn is weg. De hele dag kan ik bijna alles weer doen alleen lang staan wil nog niet maar toch, het is een heel stuk beter geworden. Dat onze Bulgaarse alt slim was had ik al ontdekt tijdens de repetities, ze zingt de moeilijkste stukken na een paar keer zo mee of het nu Engels, Duits of Nederlands is maar dat ze in één nacht een mens van rugpijn kan verlossen vind ik subliem!

Coby Poelman - Duisterwinkel


Uit: "Beleef de dag" (2015)