je kwam er schepen tegen.
Een Binnendiep liep door het hart
rondom het kloosterleven.
Nog spreekt men over monniken
vanuit dat ver verleden.
Er is opnieuw een sprankje hoop,
kom uit dat vaatje tappen,
schaatsen in de zwaaikom,
een rondvaartbootje pakken.
Monniken waren eensgezind
en soortgelijk hun kappen!
Coby Poelman-Duisterwinkel
Zie ook de mooie herinneringen aan de Lindt van vroeger :
zal onze Koning zijn
vertelt het eerste kaarsje,
zeg het aan groot en klein.
de nieuwe Koning zegt kaars twee
zal er voor altijd zijn,
voor deze hele aarde,
wees blij want dat is fijn!
Hij zal een Vredekoning zijn,
echt vrede voor altijd,
het derde kaarsje is al aan,
het licht heeft zich verspreid.
Een Koning zoals David was,
Zoon van de hoogste God,
God zelf maakt hem tot Koning
kaars vier opent het slot.
De Koning is geboren,
de wijzen vinden Hem,
het kerstfeest is begonnen
hier en in Bethlehem.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Kaarsengedichtje, geschreven bij het thema van Bijbel Basics 2026
Zo fijn dat ik weer zingen kan
op prachtige muziek,
de organist speelt speels en zacht,
zijn stijl vol dynamiek.
In tonen van het orgelspel
hoor je een nachtegaal,
en op de achtergrond een duif,
soms ook een wielewaal.
Het tilt je boven alles uit,
was het een nare week,
de predikant speelt erop in,
zo troostend is zijn preek.
Hij ziet in ons een nachtegaal,
een Florence Nightingale,
lichtdragers zijn we voor elkaar,
nooit wordt het ons te veel.
Hier komen we tot zondagsrust,
we brengen lof aan God
die ons vertroost en toekomst biedt,
begaan is met ons lot.
Hier drinken we Zijn Woorden in,
beleven vredetijd,
de psalmen beuren ons weer op,
we voelen ons bevrijd.
We gaan de nieuwe week weer in
vol hoop en goede moed
en Vader trekt weer met ons op,
Zijn Geest stroomt ons door ‘t bloed.
Hij bidt het Onze Vader mee,
hoort ons belijden aan,
is dag aan dag aan onze zij,
Hij kan ons hart verstaan.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Wie kent ze nog, de baanvegers,
wie fietste op de brug,
wie vaart daar in de verte,
ach kon de tijd maar terug.
De tijd is niet te houden,
herinneringen wel,
is het geen prachtig plaatje,
veel handen werken snel.
Zo mooi is Aduard geweest,
heimwee wordt aangekaart,
weer door te kunnen schaatsen
naar waar dat Tjalkje vaart.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Foto: P. Kramer - Beeldbank Groningen
Bron foto: IJspret in Aduard › De Verhalen van Groningen
In mijn warme teddy-jas
fiets ik de oprit af
gefilmd door onze camera
die àlles registreert
wat komt en omgekeerd.
Zo zie ik beelden van mezelf
die ik nooit eerder zag,
zie irritant parkeergedrag,
zo gaat dat in de straat
als ik het huis verlaat.
Ik ga zinnen verzetten,
fiets naar de Bijbelkring,
iets doen aan blikverruiming
om blij weer thuis te komen,
van ‘t goede nieuws te dromen.
Coby Poelman-Duisterwinkel
