Van harte welkom

Van harte welkom op mijn gedichtenblog. U mag de gedichten ongewijzigd gebruiken met vermelding van mijn naam. Voor het verzorgen van een lezing met voordrachten kunt u contact opnemen via cobytjeert@live.nl Er is ook een volledig programma voor Kerst en Pasen.
Er is nog een interview te beluisteren van enkele jaren geleden. , https://soundcloud.com/user-671424345/interview-coby-poelman-duisterwinkel-10-07-2017

dinsdag 18 juni 2024

De man met de fiets


Hij is er nog geen week

maar in het dorp kent men hem al,

het Spaans wordt goed verstaan,

lachend klinkt haar geschal;


Pa, je bent hier al bekend,

men noemt je de man met de fiets,

vrolijk gaan ze verder,

zij op haar step, hoe vind je zoiets.


De straat is voor de auto te smal,

maar wat een hellingsgraad,

dan maar te voet met fiets en step,

zo gaan ze door de straat.


Thuis hoor ik hun verhalen

en kijk de foto's door.

Intens geniet ik van hun reis,

volg zo het hele spoor.


Coby Poelman-Duisterwinkel


zondag 9 juni 2024

Op hun zondags


Opa en oma
in zondagse kledij,
horloge in zijn vestzak,
dat hoorde daar bij.

Mijn deftige oma
met haar mooie hoed
geniet van de rustdag
met opgewekt gemoed.

Gesterkt door de diensten
in hun geliefde kerk
kunnen ze de week weer aan,
nog even door het perk.

Mijn opa was een zanger
en lid van de muziek,
zijn beroep was timmerman,
dat hield hem aardig kwiek.

Dat zingen van mijn opa
klinkt in de genen door,
tot in het zoveelste geslacht
zingen we in een koor.

Oma kon goed naaien,
ze was heel creatief,
wij gingen bij hen op bezoek,
poseren ze niet lief?

Coby Poelman-Duisterwinkel

donderdag 23 mei 2024

Paradijsgedachten


Paarsblauwe bergen,

azuurblauw water,

een blauwwitte lucht,

witte huizen,

roodgekleurde daken,

een bootje aan de kant,

felgekleurde bloemen,

waar is het wachten op?


Die bergen kan verzetten,

water droog kan leggen,

afdaalt in een wolk,

in het wit wil wonen

dat met rood bekroond is,

bootjes aan de kant brengt,

een tuin vol bloemen geeft,

Hij komt en wacht je op.


Coby Poelman-Duisterwinkel

dinsdag 21 mei 2024

De stille roos


De roos vertolkt wat wordt gevoeld

bij het bezoek van 't monument,

een doorn boven de snede,

de knop die zich naar boven wendt.


De stille roos tekent iets uit

van wat ze heeft beleefd,

de lucht spiegelt ook wolken

en schaduw van wie om je geeft.


Al weet die dat hier niets meer is,

je ergens anders bent,

de plek waar je begraven werd

herinnert jou, je sterfmoment.


In deze roos verstilt de jij

die veel betekend heeft,

de knop gaat open als Hij jou

onsterfelijk leven geeft.


Coby Poelman-Duisterwinkel

maandag 13 mei 2024

Eén zinnetje was genoeg




Haar pa en ma vierden een jubileum,

Ze weet nog hoe ze voor de kapstok stond,

er moest toch iemand zijn die op kon treden,

daar in de gang bedacht ze het terstond.


Voor iemand haar op plannen kon betrappen

had ze de hoed al van de plank gewipt,

met herenjas en sjaal kwam ze al binnen stappen,

nu snel een tekst bedenken en de knopen dicht.


Er werd gelachen en naar haar gekeken,

toen ze ging zitten was het opeens stil,

nu moest ze toch in actie, ze moest spreken,

ze dacht aan iemand van de kerk en wat hij wil.


Ze hoefde maar één zinnetje te zeggen

zoals die man zo vaak had voorgedaan,

ze deed hem na zonder veel uit te leggen

en kreeg applaus, het was dus goed gegaan.


Op latere verjaardagen, partijen

sprak men veelvuldig over wat zij had verteld,

blijkbaar had ze de gasten kunnen vleien

met; “Ik ben Smit en kom om kerkegeld.“


Coby Poelman-Duisterwinkel