Zie ik de duizendschoon dan denk ik aan de zomer
dat ik met weeën in het ziekenhuis werd opgenomen.
Het was nog lang geen tijd, maanden te gaan.
Ik lag aan een infuus en zag hem binnenkomen,
mijn lieve echtgenoot met een bos duizendschonen.
Ze stonden naast mijn bed en vrolijkten me op.
De pre-par deed zijn werk, het bracht een weeënstop.
Ik mocht naar huis maar kwam nog een keer terug,
ook deze keer liet vroeggeboorte op zich wachten.
Toen ik was uitgerekend duurde het nog nachten.
Drie weken langer bleef ze in mij wonen.
Ze was nog mooier dan de duizendschonen.
Nu ik in onze tuin de bloemen zie
communiceer ik met haar beide zonen
via een cursusapp, wie had dat kunnen dromen.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Geen opmerkingen:
Een reactie posten