Cherubijn

Je jaartal wordt geschat op zestienhonderd

maar het kan ook van eerder zijn,

wat was je plek, waar werd je bewonderd,

wie sneed je zo vol liefde en zo fijn.

De kenners zeggen het is lindehout,

deel van een retabel van lang geleden,

het is vakkundig uit goed hout gesneden,

ergens uit Brussel zou het kunnen zijn.

Je werd door ons ontdekt in een hangar

tussen de kruisjes en Mariabeelden

maar jou vonden we juist speciaal

al had je rug door houtworm wat geleden.

We kochten je, haalden je uit het stof,

je kreeg een mooie plek, je brengt wat leven,

maakt ons nieuwsgierig naar je levensbron,

komen we ooit je oorsprongkenner tegen?

Coby Poelman-Duisterwinkel

Duizendschoon

Zie ik de duizendschoon dan denk ik aan de zomer

dat ik met weeën in het ziekenhuis werd opgenomen.

Het was nog lang geen tijd, maanden te gaan.

Ik lag aan een infuus en zag hem binnenkomen,

mijn lieve echtgenoot met een bos duizendschonen.

Ze stonden naast mijn bed en vrolijkten me op.

De pre-par deed zijn werk, het bracht een weeënstop.

Ik mocht naar huis maar kwam nog een keer terug,

ook deze keer liet vroeggeboorte op zich wachten.

Toen ik was uitgerekend duurde het nog nachten.

Drie weken langer bleef ze in mij wonen.

Ze was nog mooier dan de duizendschonen.

Nu ik in onze tuin de bloemen zie

communiceer ik met haar beide zonen

via een cursusapp, wie had dat kunnen dromen.

Coby Poelman-Duisterwinkel 

Taalwonder

Wanneer ik in mijn binnenste

met onze Schepper praat

vertaalt de Geest mijn woorden

omdat ze mij verstaat.

Gods Geest kent alle talen

vanuit elk mensenhart,

verwoordt alle gebeden

al is mijn geest verward.

Te weten dat Hij bij me is

waar ik mij ook bevind

maakt dat ik mij uit handen geef

aan wie mij zo bemint.

Het leven met mijn Schepper

die mij zo innig kent

maakt in en in gelukkig,

Zijn taal is ongekend.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geïnspireerd door een aansprekende preek op de eerste pinksterdag in de Martinikerk Groningen in de avonddienst waar ds. Wim van de Griend uit Leek voorging. De dienst is nog te beluisteren via kerkdienstgemist.nl

Het is te zingen op de melodie van Lied 657 uit het Liedboek (Zolang wij ademhalen....)

 

Een uurtje uit mijn dak

Ik wil, ik wil, ik wil

een fat-bike en ik gil

want oei wat gaat dat snel,

hij reageert zo fel.

In mijn zwarte hoodie,

mijn capuchón is op,

scheur ik door de straten,

dag buurman, let eens op!

Zie je me gaan, ik ben het,

nee, je herkent me niet,

haha, ik ben mezelf niet,

het voelt zo hypocriet.

Ik vlieg door alle bochten,

wat was ik vroeger sloom,

ik ben al waar ik zijn moet,

het lijkt wel of ik droom.

Maar ik mag hier niet rijden,

mijn banden zijn te dik,

het was een korte vreugde,

ik stap af en ik snik.

Wil ik eens uit mijn dak gaan,

word ik weer afgestraft.

Dus maar weer ingeleverd,

de capuchón kan af.

Ik fiets weer op mijn oude,

ben terug naar wie ik ben,

de blije dichter uit mijn dorp,

de buurvrouw die men kent.

Geen fratsen op je oude dag,

dat wordt toch snel te veel,

ik ben weer wie ik zijn mag,

loop vrolijk in ‘t gareel.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Aduard herdenkt

 

Als Aduard herdenkt

is de Abdijkerk open,

speelt het muziekkorps

en de organist,

klinken verhalen

over hoe het is verlopen

met onze dorpsgenoten,

het geheugen opgefrist.

Als Aduard herdenkt

dan wordt er stil gezwegen

rondom het oorlogsmonument,

waar klokgelui en de last post 

niet zal ontbreken

en kransen worden neergelegd,

er wordt gesproken, voorgedragen,

het volkslied klinkt

in zang, muziek langs hagen.

Als Aduard herdenkt

dan is gemis zo voelbaar,

dan weten we wat ons verbindt,

respect in woorden en gebaar,

de stille hoop dat vrede

het van elke oorlog wint.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Negentig jaar Oranje getrouw

In het mooie Aduard

is een vereniging gestart

die op Koninginnedagen

vrolijkheid uit wilde dragen.

Aubades houden op ‘t Kaakheem

met vlag en wimpel er omheen,

altijd gepaard gaand met muziek,

ballonnen en vooral publiek.

Het volkslied klinkt uit volle borst

voor vorstin en later vorst.

Koningsspelen voor de jeugd

die zich er elk jaar op verheugt.

Gezellig bingo als besluit

met mooie prijzen, zoek maar uit.

Gesteund door alle donateurs

elk jaar toch weer een volle beurs.

Alle lof voor de besturen,

zij besteedden vele uren,

maakten Koninginnedag

tot een vorstelijke dag.

Men ging zelfs bij de zieken langs,

oranjebitter schonk een glans.

De Koning zal u dankbaar zijn,

op naar het honderdste festijn.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geschreven op verzoek van de Oranjevereniging Aduard

De bruiloftsdag

Als ik in hemelsferen

denk aan de bruiloftsdag,

de dag dat Hij zal keren,

ik uitkijk vol ontzag

zie ik ons aller Bruidegom

door wolken oversteken,

hoor ik gejuich rondom,

wat is het eerste teken?

Hoe wordt Hij straks ontvangen,

ben ik nog voorbereid,

hoe groot is het verlangen

of ben ik het dan kwijt?

De wereld is nog zwevend,

de aarde zucht al lang,

alles wat is beschreven,

het is al aan de gang.

Ik koester hemelsferen,

Heer, wek me dagelijks op,

de dag dat U zult keren

hoort U mijn hartenklop?

U blijft in mijn gedachten,

Uw Geest woont toch in mij,

reikhalzend blijf ik wachten,

Schaart U zich aan mijn zij?

Coby Poelman-Duisterwinkel

Oorlog in de lijdenstijd

De lijdenstijd is ruw doorbroken

door explosies, door de dood,

we herdenken hen die vielen,

de verslagenheid is groot.

Wat een lijdensweg naar Pasen,

angst en boosheid grijpt ons aan,

biddend tot de Man van smarten

die dit lijden kan verstaan

putten we uit Hem de kracht,

sta ons bij in deze nacht

waar het lijden zo dichtbij komt,

ons verstijft en ons verstomt.

Levend geeft Hij ons de kracht,

Die ons bijstaat, dag en nacht,

in het lijden zo dichtbij

leidt Hij ons de dood voorbij.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Na het Avondmaal

 

Na brood en wijn
op tafellinnen
strijken we neer bij jou
tussen gesteven wit,
je bleke handen rusten
op het laken,
je warmte overstijgt
de winterkou.

Gebroken is je lichaam,
neemt nog geen eten op,
we spreken over tijd en lijden,
over de kerk
en wie ons dierbaar zijn.

De tijden liggen
in Zijn handen
die ons zal helen
hoe dan ook
getuige brood en wijn.

Coby Poelman - Duisterwinkel

Gedachten na een kerkdienst tijdens het ziekenbezoek van een ernstig zieke dierbare.

Gepubliceerd in de bundel "Verrassend uitzicht" (2013)

De langszijligbrug

Van A naar B over een brug,

je kunt meestal snel heen en terug

zolang die op en neer kan gaan,

opeens komt daar een einde aan.

Versleten kabels, aanvaring,

een brugherstel is niet gering.

Wie heeft een lumineus idee,

helpt bruggenbouwers even mee.

Is er geen springplank, uitrolvat,

een Tarzantouw of opblaasmat,

leg dan wat schepen op een rij,

er kunnen vast nog meer langszij.

Flexibel plaatwerk op hun dek,

dan is er zo een brug gelegd

ter overbrugging van de tijd

tot men weer over bruggen rijdt.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Leekster gedichtendag 29 januari 2026

Graag deel ik met mijn lezers de tekst zoals die op de facebookpagina van de Leekster gedichtendag te lezen is. Het is namelijk een aankondiging over mij. ·

Wegens succes geprolongeerd (6): Coby Poelman-Duisterwinkel

Het is al weer een tijdje geleden dat Coby optrad tijdens de Leekster Gedichtendag. Dat was in 2023. Nu is ze er weer, en ze heeft er opnieuw veel zin in!

Coby stuurde dit biografietje (hier en daar zeer licht aangepast door ons): "Coby Poelman-Duisterwinkel, geboren in Groningen in 1955, woont met haar man in Aduard. Ze schrijft gedichten, verhalen en columns, en ze heeft twaalf boeken uitgegeven, waarvan twee kinderboeken. Haar laatste boek, een hardcover kinderboek, is in 2019 verschenen bij Kok/boekencentrum. 

Ze draagt voor uit eigen werk voor diverse verenigingen en bijeenkomsten, en ze is vaste columnist bij 'Welkom in Zuidhorn' sinds 2011. Ze houdt ervan gedichten te schrijven bij wat haar raakt in het leven, bij foto’s en bij boeken die ze leest voor de literaire kring. Ze werkte meer dan tien jaar mee aan bijbelse dagboeken, uitgegeven door Jongbloed. Enkele van haar gedichten zijn op muziek gezet door componisten.

In de Erasmusuniversiteit in Rotterdam is een deel van haar gedicht ‘Diploma-uitreiking’ door NEON-kunstenaar Toni Burgering (die ook de bekende dichtregel van Lucebert in neon vervaardigde) in een neonkunstwerk verwerkt. Dit beslaat een groot deel van de wand van Sanders Law library, waar rechtenstudenten studeren. Dat deel van haar gedicht is ook in 200 minikunstwerken gegraveerd, die de rechtenstudenten krijgen uitgereikt bij het halen van hun bul. Bij de opening van Sanders Law library in september 2018 heeft Coby haar gedicht daar mogen voordragen. Daarbij kreeg zij zelf ook het kleine kunstwerk uitgereikt."

-> Gedicht Coby Poelman-Duisterwinkel centraal bij opening gebouw Sanders Law Library - Nieuws - Welkom in Zuidhorn

N.B. Alles van waarde is weerloos' is de bekende dichtregel van Lucebert. Het neonkunstwerk van Toni Burgering bevindt zich sinds 1978 op het dak van het kantoorgebouw met adres Blaak 16 in Rottterdam.

Toevoeging op 30 januari: Leekster Gedichtendag brengt poëzie in alle vormen naar Borg Nienoord - RTV Zulthe

Rond 1970

Ha daar komt de kruidenier,

goed gemutst en positief,

bezorgt je waren met plezier,

het is voor hem geen ongerief.

Een groet voor ieder die hij ziet,

een aai over een hondenkop,

leeft mee in blijdschap en verdriet,

deelt pepermuntjes uit of drop.

Zijn familie helpt hem mee

bestellingen te spellen,

ook buren helpen hen op glee,

er is zoveel te tellen.

Er is altijd bedrijvigheid

bij Poelman en buur Poort,

je vindt volop gezelligheid,

er wordt gepraat, gehoord

maar op de zondag is het stil,

geen bel, geen verkoopwerk,

geen klantenritjes, geen getil

bij Centra in Hoogkerk.

Dan klutst hij suiker door wit ei

dat puddinkjes versieren moet

en noemt het met een lach erbij

zijn ‘slinger om de snoet!’

Coby Poelman-Duisterwinkel