je kwam er schepen tegen.
Een Binnendiep liep door het hart
rondom het kloosterleven.
Nog spreekt men over monniken
vanuit dat ver verleden.
Er is opnieuw een sprankje hoop,
kom uit dat vaatje tappen,
schaatsen in de zwaaikom,
een rondvaartbootje pakken.
Monniken waren eensgezind
en soortgelijk hun kappen!
Coby Poelman-Duisterwinkel
Zie ook de mooie herinneringen aan de Lindt van vroeger :
Wie kent ze nog, de baanvegers,
wie fietste op de brug,
wie vaart daar in de verte,
ach kon de tijd maar terug.
De tijd is niet te houden,
herinneringen wel,
is het geen prachtig plaatje,
veel handen werken snel.
Zo mooi is Aduard geweest,
heimwee wordt aangekaart,
weer door te kunnen schaatsen
naar waar dat Tjalkje vaart.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Foto: P. Kramer - Beeldbank Groningen
Bron foto: IJspret in Aduard › De Verhalen van Groningen
