De bruiloftsdag

Als ik in hemelsferen

denk aan de bruiloftsdag,

de dag dat Hij zal keren,

ik uitkijk vol ontzag

zie ik ons aller Bruidegom

door wolken oversteken,

hoor ik gejuich rondom,

wat is het eerste teken?

Hoe wordt Hij straks ontvangen,

ben ik nog voorbereid,

hoe groot is het verlangen

of ben ik het dan kwijt?

De wereld is nog zwevend,

de aarde zucht al lang,

alles wat is beschreven,

het is al aan de gang.

Ik koester hemelsferen,

Heer, wek me dagelijks op,

de dag dat U zult keren

hoort U mijn hartenklop?

U blijft in mijn gedachten,

Uw Geest woont toch in mij,

reikhalzend blijf ik wachten,

Schaart U zich aan mijn zij?

Coby Poelman-Duisterwinkel

De zieke herder

De schapen zien hun zieke herder,

ze zijn bezorgd, gaat het wel goed,

bemerken dat iets in hem woedt,

hij is er wel maar lijkt steeds verder.

Een doorn speelt bij de herder op.

Hij kent een doornendrager,

heeft weet van de beklager,

kent ook de antwoorden erop.

De kudde denkt aan hoe hij kwam,

vol goede moed en medeleven

wilde vertellen van het Lam.

Dat werd ten voeten uit beschreven.

Hij opende een toegangsdam.

In zwakheid heeft hij kracht gegeven!

Coby Poelman-Duisterwinkel

Kerkdrempels

Door de eeuwen heen

zijn drempels plat gesleten.

Hoe laag moet de drempel zijn 

voor ‘t bovenmenselijk geheim?

In een wereld vol wereldsheid,

laagdrempeliger dan ooit

zal elke knie zich buigen,

wordt Zijn plan voltooid.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Kleed van verlangen

Ik trek op elke dag 

een feestkleed aan

want elke dag 

zal Hij ons kunnen halen,

mijn bruidskleed hoeft hier 

nog niet hemels wit te zijn,

dat zou ik immers nooit 

kunnen betalen

maar als de echte Bruiloft 

daar zal zijn

laat Hij dat stralende 

over mij nederdalen.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Paradijsgedachten

Paarsblauwe bergen,

azuurblauw water,

een blauwwitte lucht,

witte huizen,

roodgekleurde daken,

een bootje aan de kant,

felgekleurde bloemen,

waar is het wachten op?

Die bergen kan verzetten,

water droog kan leggen,

afdaalt in een wolk,

in het wit wil wonen

dat met rood bekroond is,

bootjes aan de kant brengt,

een tuin vol bloemen geeft,

Hij komt en wacht je op.

Coby Poelman-Duisterwinkel

De stille roos

De roos vertolkt wat wordt gevoeld

bij het bezoek van 't monument,

een doorn boven de snede,

de knop die zich naar boven wendt.

De stille roos tekent iets uit

van wat ze heeft beleefd,

de lucht spiegelt ook wolken

en schaduw van wie om je geeft.

Al weet die dat hier niets meer is,

je ergens anders bent,

de plek waar je begraven werd

herinnert jou, je sterfmoment.

In deze roos verstilt de jij

die veel betekend heeft,

de knop gaat open als Hij jou

onsterfelijk leven geeft.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Hij heeft jou op het oog

Hij kijkt naar onze vijgenboom

die voor het eerst nu vrucht draagt, 

hij voelt hoe sterk de takken zijn,

ik hoor hoe hij zich afvraagt;

hoe kan het dat Zacheüs in

zo’n buigzaam boompje zat,

hij kon zich goed verschuilen,

de boom is vol van blad.

Wellicht was die boom ouder,

hij klein en tenger ook misschien 

kon mooi vanuit het lover

boven de mensen Jezus zien

maar het mooiste is toch dat

Jezus hem voor ogen had.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Hij wandelt met wie wil

 

Die wandeling van Henoch,

hoe vaak zie ik hen gaan,

probeer ik in gedachten

hun woorden te verstaan

en elke keer kom ik bij Hem,

spreekt Hij mij stralend aan,

brengt levend in herinnering,

ook jij mag met Mij gaan.

Coby Poelman-Duisterwinkel

In gesprek met Vader

Praten met Vader

die mijn leven doorademt,
al voor ik er was
van me hield,
praten met Vader
hoeft niet geknield.

Hij is als vruchtwater
rondom een foetus,
luistert zodra ik me
tot Hem wend,
één en al oor
mijn stem al herkent.

Praten met Vader
is mijn levenskader,
of ik fiets, loop of strijk,
Hij luistert gelijk,
gewoon door er altijd te zijn,
praten met Vader
verlicht ook de pijn.

Soms is het heerlijk
om stil te zwijgen,
luisterend naar
wat Híj zegt,
die Zijn stem
in mijn binnenste legt.

Dan voel ik de
levenslijn die ons verbindt,
mag ik even weer zijn
als een kind.

Coby Poelman - Duisterwinkel

Bepinksterd

Eens was ik dwars,

weerspannig en ontdaan,

liep zachtjes

bij de anderen vandaan,

ik trok me elke irritatie aan

maar op een dag

bleef ik nieuwsgierig staan.

Ik hoorde iets,

ik was opeens begaan

met de persoon

die toen is voorgegaan,

zo kwetsbaar,

door zijn woorden liep een traan

en ik werd aangeraakt,

wilde niet verder gaan.

De zwakke stem

heeft iets in mij geraakt,

heeft alle dwarse kracht

in mij gestaakt

en liet me snikkend

op mijn wegen keren,

O Geest van God,

wil me meer liefde leren.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Hemels kleurenspel

Hoe kleurrijk is Uw hemel,

het spiegelt in de sloot,

dank dat u hier op aarde

mij deze aanblik bood.

Hoe kleurrijk zal het bij U zijn,

hoe kleurrijk is de mens

die naar Uw beeld geschapen is,

geheel naar Vaders wens.

Het is voor ons nog een geheim

hoe onze woning is

die U voor ons hebt ingericht,

ik heb geen beeltenis

maar als ik naar de hemel kijk

naar Uw zonsondergang,

zal het vast licht en stralend zijn

met liefde als behang.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Stel dat ...

Stel dat Jezus hier zou varen

en Hij zag mij langs de kant,

stel dat Hij mij zou gebaren

wacht, Ik kom bij jou aan land.

Hoe zou ik dan reageren,

zou ik blij zijn en verrast,

wachtend tot Hij aan zou meren,

mij verheugen op mijn Gast?

Of zou ik verlegen denken,

nee Heer, vaar mij maar voorbij,

ga een ander aandacht schenken,

maar kom niet te dicht bij mij.

Hij kan op een dag zo komen,

ben ik erop voorbereid,

Hij, de liefste in mijn dromen,

vindt Hij mij Hem toegewijd?

Stille schipper op het water,

als u wist waaraan ik dacht,

misschien zeg ik het u later

als ons tijd rest, Hij nog wacht.

Coby Poelman-Duisterwinkel 

Tranen in de eredienst

 

Hij preekte over tranen,

weet je dat God ze telt,

en het moment onthoudt

wanneer ze zijn geweld,

dat Hij ze opvangt in een kruik

en ons betraand gezicht

zal drogen als we bij Hem zijn

en Hij zich tot ons richt?

Hij kent al onze tranen,

huilde Hij met ons mee,

de tranen in zijn kruik gespaard

waren ze van ons twee?

De preek, het was zo troostend,

alsof God zelf hier sprak,

ik voelde Zijn aanwezigheid,

was zo op mijn gemak.

Soms heb je het zo nodig,

de eredienst, Zijn woord,

je kunt gesterkt de week weer in

en Hij trekt met je voort.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Een vernieuwde blik

Als ik nu eens met ogen kijk

van Hem die in mij woont,

ziet iemand dan iets van Zijn rijk,

zie ik wat Hij mij toont?

Mag ik door Uw bewogenheid

de ander leren kennen,

dat die ook Uw barmhartigheid

en liefde mag herkennen?

Coby Poelman-Duisterwinkel

Vertrouwde bezoeker

Mijn bezoek heeft alle tijd,

kijkt niet naar pols of klok,

Hij neemt mij in zich op,

is heel ontspannen bij mij.

Welke vraag ik Hem ook stel,

Hij luistert heel aandachtig,

zijn inleving is krachtig,

Hij begrijpt mij supersnel.

Hij zegt ook niet; ik stap weer op,

Hij laat me vrijuit praten,

Hij merkt meteen wanneer ik tob,

Hij schenkt mij levend water.

Hij blijft, want Hij woont waar ik klop,

Hij nodigt mij voor later.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Kunstwerk van F. Evers

In Uw huis

Heer, in Uw huis voel ik Uw grootte,

Uw stilte ademt vrede uit,

eerbiedig klinkt steeds meer geluid

van al Uw bedehuisgenoten.

We komen voor U en Uw woord,

hier mogen we elkaar ontmoeten

en in Uw vrede U begroeten,

we weten ons door U gehoord.

Straks gaan we psalmen voor U zingen,

de organist speelt ze al voor,

het maakt ons los van aardse dingen.

U neemt onze gebeden door

en wilt Uw kinderen omringen,

U bent erbij, één en al oor.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Zonnebloemen

Zie Heer, zo mooi, Uw bloemen,

ze groeien naar Uw licht,

hun zongebruinde harten

geheel op U gericht.

Laat U mij naar hen kijken

met ogen van Uw Geest

om stil te ondervinden

wat je in bloemen leest?

U opent mij de ogen

voor deze scheppingspracht,

Uw licht vormt om mijn binnenste

de stralen van Uw kracht.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Als het met U maar goed is

Soms ben ik droevig, niet zo vaak,

maar er gaat zoveel mis.

Dan kom ik stil bij U Heer,

U weet wel wat er is.

Ja, er is overal wel wat,

het is nergens volmaakt

maar het valt soms zo tegen,

dan ben ik echt geraakt.

Als het met U maar goed is,

U bent mijn toeverlaat,

U weet dat het op aarde

niet altijd hemels gaat.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Meerstemmig

Heer, hoe klinkt Uw stem,

dat vraag ik me soms af,

is die als een tenor

of lager, als een bas,

misschien een zachte bariton,

ach maakt het wel iets uit,

wanneer ik luister naar ons koor

hoor ik Uw stemgeluid.

U zingt in alle leden,

U troont op onze zang,

U stemt in ons de tonen,

Uw stem klinkt levenslang!

Coby Poelman-Duisterwinkel

Drijvende getuigen

De lucht is als een kudde

die langs drijft door het blauw,

ik zie de schaduwdans van muggen

boven druppels morgendauw.

Kikkers kwaken een kikkerlied,

duiven uiten hun basgeluid,

ik schrijf hoe ik van hen geniet

onder rood ontluikend fruit.

Ik hoor de vogels om me heen,

mussen, merels en een specht,

de sfeer is zomers zo sereen,

U weet Heer, hoe ik hieraan hecht.

De kudde drijft steeds verder,

het wordt weer stralend blauw,

ze gaan vast naar hun Herder,

getuigend van Zijn trouw.

Coby Poelman-Duisterwinkel