Van harte welkom

Van harte welkom op mijn gedichtenblog. U mag de gedichten ongewijzigd gebruiken met vermelding van mijn naam. Voor het verzorgen van een lezing met voordrachten kunt u contact opnemen via cobytjeert@live.nl Er is ook een volledig programma voor Kerst en Pasen.
Nieuwsberichten en recensies van mijn boeken: http://www.bestelmijnboek.com/auteur-coby-poelman/ Ook is er een interview te beluisteren, https://soundcloud.com/user-671424345/interview-coby-poelman-duisterwinkel-10-07-2017

zaterdag 25 februari 2023

Ereschuld


Een stroom van woorden,

schaamte, ereschuld,

wat kennen ze het Noorden,

beloften, heb geduld.


Kom bij ons stagelopen,

voel met de mensen mee,

zet hart, zintuigen open,

help Groningers ‘op glee’


wat zegt een woord als ereschuld

als er niets wordt gedaan,

pas als de scheuren zijn gevuld

kunnen we op u aan.


Coby Poelman-Duisterwinkel

woensdag 22 februari 2023

Woordenschat

Anderhalf is hij nu, zijn woordenschat heeft zich enorm uitgebreid.

Als mamma iets zwarts omhoog houdt en vraagt wat is dit, roept hij met een grijphandje in de lucht; aftanbediening! Op opa’s auto ontdekt hij de o van opa, op het nummerbord van mamma’s auto de j van jas en in zijn boekje wijst hij de b van beh, de a van aap, de p van pappa en de m van mamma.

Dan komen de kaartjes aan de beurt. Hij noemt op wat mamma omhoog houdt. Olifant, siraf, banaan, mijn oren en ogen staan versteld van alle woorden die daarop nog volgen. Zes weken waren ze met vakantie. Dan staat hij op en pakt me bij de hand. Omma, huis, hij neemt me mee naar binnen, loopt naar de fruitschaal; appel, noot, peer, hij trekt een kastje open; pannen. We lopen weer naar buiten. Opa, hoed, bal, abei, zijn vingertje gaat omhoog, hij hoort een grasmaaier, een hond, een vliegtuig, buurkinderen die hij niet kan zien door de heg. Omma, hij pakt mijn hand en neemt me mee om de heg, hij wil de kinderen zien, hij ziet een doorgang maar mag daar niet komen.

We lopen terug langs mamma’s auto met de j van jas en opa’s auto met de o van opa, hij draait even aan de trekhaakknop, wijst naar de poes en dan zijn we weer bij mamma en opa.

Waar is de baby, zegt mamma, hij trekt haar shirt omhoog en wrijft over haar buik. Dan moet mijn shirt eraan geloven. Nee, omma heeft geen baby in de buik. Oma is de mamma van mamma. Mamma is oma’s kindje. Hij dribbelt alweer naar de grote bal. O, wat een schat. Niet in woorden te vatten.

Coby Poelman – Duisterwinkel

Geschreven in 2016

dinsdag 7 februari 2023

Merk jij het ook?


Als je bedenkt dat je als mens

iets heiligs in je draagt,

dat Iemand om je heen is

die ‘t leven met jou waagt,


kijk je dan ook anders

naar mensen om je heen,

merk je dat Hij bij hen is,

voelt het vertrouwd, sereen?


Ik kijk in onze spiegel

en denk aan wat Hij zei,

Hij is er, alle dagen

en niet alleen bij mij.


Coby Poelman-Duisterwinkel