Gedicht van een Groningse dichter in België in de poëzieweek

Onlangs kreeg ik een mail namens de Werkgroep Vinderhoute. Vinderhoute is een klein gezellig dorp nabij Gent (België). De werkgroep, bestaande uit 7 vrijwilligers, wil dit dorpsgevoel koesteren met verschillende initiatieven zoals een nieuwjaarsreceptie, een lenteontbijt, een concert in hun kleine kerk, Ze zijn ook de trekkers voor de jaarlijkse zwerfvuilactie en het plantjesweekend van Kom op Tegen Kanker.

Dit jaar willen ze, samen met de lagere school, voor de eerste keer actief deelnemen aan de poëzieweek. Op een 20-tal ramen van buurtbewoners willen ze een gedicht schrijven. De gedichten zijn zorgvuldig uitgekozen omwille van de bewoner, de locatie of omgeving van de woning, … Mijn gedicht ‘Dichtersdans’ past hier volledig in volgens deze werkgroep.

Ze vroegen mijn toestemming om het gedicht te mogen gebruiken en ik ben van harte welkom op hun eerste gedichtenwandeling op zondag 2 februari a.s.

Ze hebben de gedichtenwandeling gekoppeld aan een activiteit voor kinderen zodat meer mensen de gedichten zullen zien.

Het is toch erg leuk dat mensen in België via internet mijn gedicht vonden en dat mensen daar weer enthousiast van worden.

Het gedicht waar het om gaat:

Dichtersdans

Kom, dans met mij de tanka

beklim de haiku

speel een triolet

vorm in de maat

van een kwatrijn

sierlijk een pirouette

wie begeleidt ons

op een harp,

piano, fluit of klarinet

beleef ook eens een elfje,

rondeel, zing een sonnet

en als je niet meer dansen kunt

verzin een nieuw couplet

want als je schrijft in vreugde

vervuld van binnenpret

heb je de dichtersgloed vertaald

in levensgeestballet

Kom, dans met mij de tanka

of de cinquiano,

speel een triolet

zing op de maat

van de muziek

een poëzieduet!

Coby Poelman-Duisterwinkel

De kracht in een zanger

Ik zag een zanger, spelend op een vleugel,

hij zong een lied over iets moois van God.

Zoals hij speelde, zo intens gevoelig,

hij zong Zijn Woord, bewogen met Zijn lot.

Ik zag de zanger opgaan van de aarde,

hoorde het breken van zijn stem,

maar juist dat breken gaf de tekst meerwaarde

en ik begreep de kracht in zwakheid nu van Hem.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Bij 2 Korintiërs 12 : 9

Een engel in het gebouw

Op een lenteavond in 2022 waren de dirigente van ons koor, mijn man en ik maar met ons drieën op de koorrepetitie.

De rest had een reden om er niet te zijn.

De dirigente had ons nog gebeld met de vraag om de repetitie dan maar over te laten gaan maar wij hadden een van de bassen beloofd om zijn baspartij voor hem op te nemen en vonden bovendien afspraak is afspraak en beloofd is beloofd dus wij gingen.

Wat een geluk dat we toch gegaan zijn.

Want er gebeurde iets moois!

We hadden het orgel nog niet eens uit de kast toen er een man verscheen.

Hij vertelde dat hij pas in de stad woonde en zich aan het oriënteren was.

Hij hield van zingen en toneel en hij zocht een kerkelijke gemeente en had zondagavond een dienst in onze kerk meegemaakt en dat was hem heel goed bekomen. Hij was gaan kijken op de website en zag dat er een koor was dat woensdags repeteerde in het gebouw vlak achter zijn huis.

Hij besloot er eens te gaan kijken...

Hij zingt tenor! Hoera dacht mijn man die ook tenor is.

Hoe bijzonder dat we toch de drang gevoeld hadden om te gaan! Hij kwam als geroepen!

Dat hebben we hem ook laten weten dat hij zeer welkom was en hij voelde zich helemaal thuis bij ons en heeft ook nog eens een prachtige bescheiden tenorstem die heel mooi kleurt bij de stem van mijn man. Hij zong na enige oefening de stukken van die avond zo mee.

We hebben een heerlijke zangavond gehad met deze nieuwe aanwinst.

Hij hoopte er de volgende keren ook weer te zijn.

Wat hadden we gemist als we niet waren gegaan....

Voor ons was dit een ervaring van een engel in het gebouw!

Inmiddels zingt hij al weer twee en een half jaar mee en zo nu en dan hebben we het er nog wel eens over hoe hij bij ons binnenkwam. Reden te meer om de koorrepetities waar dan ook vooral door te laten gaan.

Coby Poelman-Duisterwinkel

De gekleurde jas

Ze breit een jas van al haar garenresten,

de boord van ‘t babyjasje van katoen,

zes ribbels van het truitje met de trekker,

een muizentandpatroon uit smaragdgroen,

het okergeel komt van de poppenspreien

met een bijzonder pauwenveermotief,

zou ze dat nu nog kunnen breien

in paars van ‘t kinderjurkje, ach zo lief.

Al breiend aan de jas vol kleuren

trekt een heel leven in haar hoofd voorbij,

ze ziet de tijd, geniet van elk gebeuren,

en ondertussen siert een pauwenveer de rij.

De uitgerolde kluwens vol gedachten

bezorgen haar een vreugdevolle glans,

de pennen lagen al heel lang te wachten,

voor resten is er nieuwe opleefkans.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Neem Heer uw ruimte in mijn hart

Ze begint al met advent,

een ster komt aan haar firmament,

de kerstgroep in de erker,

zo opent zij haar kerstgevoel.

Ze leeft zich met de wijzen in

en legt haar oor te luister,

wat heeft het haar te zeggen

in de tijd waarin zij leeft,

zij gaat met hen in 't sterlicht,

dat stralend voortbeweegt.

Ze ziet een eindje verderop

het licht boven de herders

in wie ze zich verdiept,

vertrouwend op het hemellied.

Dan sluit ze zich bij Jozef aan

kijkt zorgelijk naar Maria,

bedenkt wat zij nog moet doorstaan,

haar woorden; mij geschiede.

Zo zijn ze op kerstmorgen

getuigen van het wonder

dat al het aards gebeuren

hier hemels overstijgt,

de tijden lijken stil te staan

zo oog in oog met Hem tesaam.

Het kerstfeest is begonnen

in dit geboren Koningskind

dat ruimte in haar leven vindt,

Hij is haar alles, zij bemint,

haar hart loopt over met advent,

het is niet slechts een maandmoment,

verlangend wacht zij elke dag

op wie ze ooit ontmoeten mag,

zij die haar dagen steeds begint

met Heer, neem toch Uw ruimte in.

Coby Poelman-Duisterwinkel