Van harte welkom

Van harte welkom op mijn gedichtenblog. U mag de gedichten ongewijzigd gebruiken met vermelding van mijn naam. Voor het verzorgen van een lezing met voordrachten kunt u contact opnemen via cobytjeert@live.nl Er is ook een volledig programma voor Kerst en Pasen.
Er is nog een interview te beluisteren van enkele jaren geleden. , https://soundcloud.com/user-671424345/interview-coby-poelman-duisterwinkel-10-07-2017

vrijdag 15 april 2016

In afwachting van.....(2)

Over ongeveer 3 weken zal mijn nieuwe boek verschijnen bij Friese Pers Boekerij / Noordboek
Iedere week zal ik hier een stukje van de voorkant laten zien.

zaterdag 9 april 2016

In afwachting van....

Over ongeveer vier weken verschijnt mijn nieuwe boek bij Friese Pers Boekerij / Noordboek.
Iedere week zal ik hier een stukje van de voorkant laten zien.

donderdag 7 april 2016

Belijdenis

God heeft de mens een Hulp gegeven
zodat hij niet alleen hoeft leven.
Toen Hij die gezonden had
zag Hij dat het goed was.

Verheugd wil ik aan Hem belijden:
Ja, ik laat mij door U leiden.
Dat Uw vreugd in mij mag stralen,
door mij heen Uw Geest vertalen.

Coby Poelman - Duisterwinkel

Foto: Dineke van der Wouden

dinsdag 5 april 2016

Burengerucht


Vier januari tweeduizendzeven, 
wat is er bij de buren te beleven?
 Het muziekkorps treedt aan in vol ornaat 
en speelt triomfantelijk in de maat:
“Hij leve hoog, hij leve hoog” 
voor de buurman die naar boven toog.
 
Daar verschijnt hij op het balkon, 
glunderend bekijkt hij de grote bariton. 
Zichtbaar genietend van de serenade 
slaat hij het hele spektakel gade 
en geeft een daverend applaus. 
Er schuilt in hem een ware paus!
 
Even spieken in de papieren, 
wat valt hier vandaag te vieren? 
Hij heeft de zeventig bereikt, 
vandaar dat hij zo vrolijk kijkt. 
Buurman, geniet van ‘t bejaardenleven, 
dat we dit vaak mogen meebeleven!  

Coby Poelman-Duisterwinkel

Uit: "Granaatjes met een gouden slot"

Het kunstwerk is van Anja Kok

vrijdag 1 april 2016

Sneeuwpersjes




De buurvrouw, een Hongaarse
heeft het mij geleerd,
zodra er sneeuw gevallen is
je persjes vlijen op het ongerepte.
Zoals vroeger op het gras
de lakens bleekten,
veel wit op weinig groen,
zo liggen daar mijn kleden
tot het wit ze heeft bedekt.

Dan kom ik,
een knipoog naar opzij,
veeg sneeuw tot in de polen
van links naar rechts
en andersom, keer,
laat ze weer ondersneeuwen.

Geklopt, verspreid
op vloerverwarmde tegels
schoon gewreven,
door pluizen
blauw en rood omgeven
liggen ze te drogen
voor mijn knieën,
schone witte doeken
vielen grijzig in de mand.

Hoogpolig, wonderschoon,
vertolken mij
de handgeknoopte kleden
hun zeer oprechte dank.

Coby Poelman-Duisterwinkel


Uitgekozen bij een schilderij van Torcqué voor zijn jubileumboek dat is uitgekomen in juli 2011.