Veelkleurig schilderen we
delen van het leven,
een groot vlak sociaal
boven het cultureel,
door ’t hele doek
zien we onszelf verweven,
hier iets te weinig,
daar weer iets te veel.
Het sociale buigt zich
naar de ander over,
het culturele haalt
het anders in de ander boven,
ziet het ontplooien in verrassend
tot een gouden zonneboog.
Zo komen we tot de voltooiing,
zo vliegeren we naar omhoog!
Coby Poelman - Duisterwinkel
Dit gedicht heeft een bijzondere geschiedenis. Zie hiervoor:
Een kroon op je werk Coby!
BeantwoordenVerwijderen