De glans van edelsteen

Ze reeg ons tot
haar mooiste stralenkrans
we fonkelden rondom haar
maar bij het dragen
zag zij ons nooit zelf

een lumineus idee ontstond,
in een maatje kleiner
kwam er een soortgelijke
nu schittert niet
alleen haar hals

in onze nieuwe vrienden
zien wij haar ogen spiegelen
ze glinsteren ons tegemoet
wanneer ze in hen ziet
wat ze al jaren droeg.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Wanneer het Pasen wordt

Het was nog vroeg
we droegen kruidenolie
om Zijn dode lichaam
voor eeuwig te bewaren
maar vonden een verlaten graf

We zagen blinkend licht
en hoorden iemand vragen
waarom wij bij de doden zochten
Wie in leven was

Ontredderd keken wij,
hoorden een Engel spreken
Hij bracht ons Jezus' woorden
in herinnering
nu drong zijn opstanding en leven
pas tot ons door
hoewel wij Hem nog niet
hadden gezien

Het is al laat
ruik je de geuren
van Zijn kruidenolie?
Weet je dat Hij ons lichaam
tot de opstanding bewaart?

Geloof ons als we je
vertellen in extase;
Komt Jezus' woord je in herinnering,
dan wordt het Pasen!

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geschreven n.a.v. een preek over Lucas 24 : 1 - 13

Het kunstwerk is van Anco Wigboldus.

De Kleine Held

De wiekarmen
uitnodigend gespreid
tot elke maalstroom
voorbereid
het weidse landschap
overziend
verwerkt hij water
met de wind.

De polderschoonheid
kopt in blauw
naar ’t stralend rood
op morgendauw.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geschreven bij het schilderij van Reinier van den Berg.

Dit gedicht is met een foto van het kunstwerk gepubliceerd in het boek "Strijklicht van violen".
Zie de preview http://bestelmijnboek.nl/vm-cat/nieuw/strijklicht-van-violen-detail (26 augustus 2013)

Voor het laatst

De deuken in de vloer
tonen de zwaarte van het bed,
de strepen overdwars verraden
waar de kast werd neergezet.
Ik hoor de leegheid kraken
in mijn leren jas
en kijk naar buiten
waar adem condenseert
tegen het enkel glas.

Ik zie de inktvlek op de grond
en denk aan hoe die
in mijn pubertijd ontstond.
Nog éénmaal open ik
het ingekraste luik,
voorzichtig tastend onder
knisperend verwarmingsbuis

mijn knieën knakken
als ik eindelijk wil gaan,
het luik blijft
kierend openstaan.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Dit gedicht is te beluisteren op www.audiogedichten.nl

Het kunstwerk is van Jan van der Kooi.

Innerlijke verschijning na Pasen

De rust keert weer
in het gebouw
waar Thomas achterblijft
hij voelt zich
ongemakkelijk
één keer had hij
de samenkomst gemist
en juist die dag
was Hij zo duidelijk
aanwezig
hij was de enige
die het niet had gezien

waar was hij toch
dat hij dit had gemist,
wat was er zo belangrijk
dat hij dit niet kon beleven

er speelt een melodie
door zijn gedachten
met onophoudelijke kracht
hij pakt een liedboek
van de stapel
zoekt de tekst
van wat er in hem zingt

wanneer hij in het vijfde vers
de laatste regels leest
weet hij:
De opgestane Heer,
Hij is hier nú, bij mij!

(De melodie van Gezang 250 zong door zijn gedachten.)

Coby Poelman-Duisterwinkel