Van harte welkom

Van harte welkom op mijn gedichtenblog. U mag de gedichten ongewijzigd gebruiken met vermelding van mijn naam. Voor het verzorgen van een lezing met voordrachten of een workshop kunt u contact opnemen via cobytjeert@live.nl
Er is ook een volledig programma voor Kerst en Pasen.
Mijn boeken zijn verkrijgbaar bij de boekhandel, bol.com, www.bestelmijnboek.nl en bij "De Monnikskap", Burg. Seinenstraat 62 in Aduard. Voordrachten zijn te beluisteren op https://www.luistergedichten.nl/index.php/component/comprofiler/userprofile/905-poelman
Iedere maandagmiddag rond 16.15 uur draag ik voor in een radioprogramma op http://www.radiowesterkwartier.com https://soundcloud.com/user-671424345/interview-coby-poelman-duisterwinkel-10-07-2017

vrijdag 20 oktober 2017

Lichtende schaduw


Ik zag een vage regenboog
over een heldere
gebogen
alsof de één de schaduw
van de ander was.

Mijn pas vertraagde,
zilverkleurig vlogen
speelse vogels
voorlangs
en onderdoor
tegen het lichtend
donkergrijs.

Ik ondervond
hoe schaduwrijke vleugels
zich spreidden over mij.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Uit: "Geloofsvreugde" (2013)

maandag 16 oktober 2017

Brugstraat

De brug
is weer toegankelijk,
het verkeer
komt op gang.
Een overvol voetpad,
drukte van belang.

Dan gebeurt er iets,
een bus
nadert dreigend
een vrouw met een fiets.

In een impuls
grijpt een voetganger
haar stang,

geroep…

hij tilt haar
met fiets en al
terug op de stoep.

Rakelings schuurt
de bus langs haar wang,
het valt niemand op
in het gedrang
maar míjn hart
stroomt vol,
ik kleur er van
want die spontane redder
is míjn man.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Uit: "Granaatjes met een gouden slot"

donderdag 12 oktober 2017

De kleur van familie



schrijver

Elk leven kent een eigen nerf,
soms kleurt die blauw, soms naturel.
Levens lopen altijd anders,
niets verloopt zoals men wil

maar waar een spil is afgebroken
raken klossen uit balans
tot ze rollen waar ze vallen,
draden spannen, trekken aan
tot de spanningsbogen knappen,
losse einden zijn ontstaan.

Twijnend gaan de levens verder
langs een ingekleurde lijn,
uitgestippeld door geslachten,
elk met een verhuld geheim,
soms kleurt dat blauw, soms naturel,
met verve speelt men van nature
het familie-rollenspel.

Coby Poelman - Duisterwinkel


Geschreven n.a.v. het boek “De blauwe draad” van Anne Tyler

dinsdag 10 oktober 2017

Zo waardevol



Die mensen, heel bescheiden,
die met een hart van goud,
ze zijn de Lichtbrengers van nu,
staan klaar voor jong en oud.
Ze vinden vanzelfsprekend
wat zij voor anderen doen,
de zorg die zij verlenen
gewoon, uit goed fatsoen.
Die mensen, heel bescheiden,
die met een hart van goud
verdienen een groot compliment,
zijn waardevol, vertrouwd!

Mag ik vandaag eens aandacht
voor deze medemens
die altijd gewoon klaarstaat,
de ander graag verwent?
Ik vind je echt een kanjer
als jij er toch niet was
wie bracht er dan vandaag het licht
bij wie het donker was?
Jij, lieverd, zo bescheiden,
jij met een hart van goud,
ik zet je graag eens in het licht
omdat ik van je houd.

Coby Poelman - Duisterwinkel

zondag 8 oktober 2017

Snelwegmuziek

Een bus rijdt ons voorbij.
“Laat u bussen” lezen wij.
“Ik laat me zingen”
zei ooit prins Claus.
Prinsen bussen in koningsblauw,
bussen zingen op asfaltgrauw,
een vrachtwagen toont
van ver het publiek:
C’est le beton qui fait la musique!

Coby Poelman-Duisterwinkel

donderdag 5 oktober 2017

Een boom over leven

Ooit vroeg "Trouw" om een verhaal te schrijven over wortels. Het mocht niet meer dan 500 woorden bevatten. Onderstaand verhaal heb ik jaren geleden daarvoor ingestuurd en Trouw zette het op de site. Vanmorgen kwam ik het verhaal weer tegen en dacht; dat kan ik wel eens delen op mijn blog.


Een boom over leven

Mijn wortels zijn door een kanaal omgeven. met water van het zuiverst soort. Hoewel ik lig geveld voor dood is er één hoop, mijn wortels leven.

De gedachte hierachter is een boom op te zetten over leven vanuit het perspectief van een boom. De wortels zijn omgeven door een kanaal. Hoewel hij ligt geveld, van zijn wortels afgehouwen, te wachten op de spontane dood of verbranding, wie weet voor een crematorium maar hij heeft één hoop, zijn wortels leven, gevoed door water kan er een nieuwe boom ontspruiten.

Spiritueel zou de boom een mens kunnen zijn, gevoed door zijn Schepper, de adem van zijn leven, die zijn dood nadert maar over de dood heen gedragen mag worden naar het eeuwig leven. Je zou ook kunnen denken aan dat rijsje dat voortkomt uit de afgehouwen tronk van Isaï.

Hoor, de boom spreekt:

“Mijn wortels zijn stevig verankerd in de grond. De omvang van mijn wortels is te vergelijken met de omvang van mijn kruin, zo heb ik mij laten vertellen door iemand die verstand van mij heeft. Ik sta hier al zo’n 50 jaar langs een fietspad en heb in mijn leven heel wat scholieren en hondenbezitters voorbij zien gaan. Hun gebabbel klinkt nog na in mijn takken en de wind laat zo nu en dan horen wat mijn oren hebben opgevangen. Veel liefdesverdriet werd hier geuit en veel problemen werden onder mij besproken. Ik voel de tranen door de woorden heen tot in mijn wortels.
Af en toe worden er fietsen tegen mijn stam gelegd en vinden jonge mensen elkaars liefde. Dan zingt het in mij.
Ik zie ook wel eens hoe mensen op het gras in de berm gaan zitten en hun handen vouwen. Wat ze zeggen kan ik niet verstaan maar als ze hun gesloten ogen weer opslaan meen ik iets in hun gezichten te bespeuren waar mijn wortels van krommen, niet zoals tenen bij mensen maar zoals het bij bomen gaat als ze iets moois zien of horen. Ik vind het jammer als ze weer verder gaan. De stilte die ze achterlaten maakt me weemoedig. Lang duurt dat niet want dan vaart er een schip voorbij in het kanaal waardoor ik weer met heel mijn wortelstelsel in de grond sta.
Het mooiste in het leven van mijn wortels zijn de stormen. Dan zetten ze zich schrap
om mij voor vallen te beschermen. Na elke storm voel ik hoe ze juichen: We hebben het weer gered!”

Coby Poelman-Duisterwinkel
De foto hierboven is van Bart Hogeveen.

dinsdag 3 oktober 2017

Vredig

Marius van Dokkum ©2005 Art Revisited, Tolbert

Op een gehavend bankje
in de late middagzon
voor het knus doorleefde huis
met jonge loten in de goot
koesteren ze hun liefde

zij breit en neigt haar oor
hij helt vertrouwelijk over
nog altijd gretig naar
het keer op keer gehoorde
wat hen al zoveel jaren vleit
romantiserende vergane glorie,
vertegenwoordigend verleden tijd
in ontroerende bekoorlijkheid.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geïnspireerd door het kunstwerk van Marius van Dokkum

woensdag 27 september 2017

Lied van christenvrouwen

Regelmatig kom ik op vrouwenverenigingen om een lezing met voordrachten te houden.
Daar hoor ik wel eens de verzuchting dat het Bondslied iets gedateerd begint te raken.
Daarom heb ik geprobeerd iets nieuws te schrijven. Misschien een aangename afwisseling op het vertrouwde Bondslied?

Lied van christenvrouwen

Laat ons als christenvrouwen
met een bewogen hart
voor Hem ons openvouwen
die ons van ver omarmt.
Moge Hij ons versterken
om Zijn Woord te verstaan
dat men aan ons mag merken
Wie steeds met ons wil gaan.

Het hart dat klopt door Christus
staat open voor wat komt,
wil twijfelaars oprichten,
helpt helen elke wond.
Hij opent in de mensen
wat nog niet werd herkend,
talenten diep van binnen
heeft Hij voor ons bestemd.

Hij vouwt ons verder open
en biedt ons perspectief,
wij mogen op Hem hopen
die Zich in ons verdiept,
Hij roept ons in zijn vrijheid
die Hij heeft uitgespreid,
laat ons op eigen wijze
Hem dan zijn toegewijd.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Op de melodie van Gezang 20 uit het liedboek van 1973

maandag 25 september 2017

Trouwringen

De ringen van trouw
op deze huwelijksdag
als symboliek gegeven
zijn als de jaarringen
van jullie levensboom
geworteld in Gods liefde
met elkaar verweven.

Zolang de trouw
door liefde wordt gevoed
is jullie levensboom gezond
en groeit hij goed.

De ringen van Gods trouw,
die jullie jaarringen omgeven
vormen draagkracht
voor de mooiste vruchten
van het huwelijksleven.

Coby Poelman - Duisterwinkel


Gepubliceerd in de bundel "Verrassend uitzicht" (2013)



vrijdag 22 september 2017

Ik zag het ook

Kom dichter bij Mij,
laat Mij je tranen drogen
waar jij vernederd wordt
daar zal Ik jou verhogen!

Coby Poelman-Duisterwinkel

dinsdag 19 september 2017

De jurk


Ze lag te grabbel
op de kofferbakkenmarkt,
verrukt ontwond ik haar
als uit een kluwen touw,
heimelijk hopend
dat ze me passen zou.

Parelmoeren knoopjes
sloten felgekleurde panden
die vrolijk mij omhulden langs
het Noord-Hollandse strand.

Na jaren flaneren doe ik
haar nog niet van de hand,
een sjaalknoop middenvoor
maakt nieuwe mode in haar los,
mijn anderhalve-euro-jurk
schenkt, hoe opwindend,
nog een vreugdeblos.

Coby Poelman - Duisterwinkel

Gepubliceerd in "De voordracht" (2013)

donderdag 14 september 2017

Nieuwe bundels


Vanmiddag bracht de post 2 Bijbelse dagboekjes; Kruimkens van 's Heeren tafel 2018 en Lichtstralen uit het Woord 2018, afkomstig van Jongbloed te Heerenveen.
Vanaf 2012 schrijf ik ieder jaar mee aan de achterkantjes van Kruimkens van 's Heeren tafel en daarnaast aan Immanuël 2012; Honigdroppels 2013, 2014, 2015 en 2016, en nu voor het eerst 25 achterkantjes van Lichtstralen uit het Woord 2018.
Van Kruimkens van 's Heeren tafel mocht ik vorig jaar 50 en dit jaar 52 achterkantjes vullen.
Ik ben er erg blij mee en dankbaar.
Mijn gedichten die in Kruimkens van 's Heeren tafel 2018 staan zijn niet eerder in een bundel gepubliceerd. Daarom betekent dit boekje voor mij ook een beetje een nieuwe bundel. Alle achterkantjes van achtereenvolgens 12 maart tot 3 mei. Een bundel op zich in dit boekje. 
De dagboekjes zijn vanaf vandaag verkrijgbaar in iedere boekhandel.

maandag 11 september 2017

Kerkganger "ïn den vreemde"

Achter mij zingt een man
mijn trommelvliezen bol,
zijn ritme schokt de bank.
Vol overtuiging klinkt het.
Lofprijzend is zijn dank.

Bij het verlaten van de kerk
valt hij het orgel bij.
Zijn echtgenote fluistert sssst
maar hij is veel te blij.
Haar diep ontroerde ogen
beroeren die van mij.

Coby Poelman-Duisterwinkel

 Gepubliceerd in de bundel "Geloofsvreugde"

zaterdag 2 september 2017

Dat is de kunst


foto van Fotogedichten om te delen.

Het is een feest een jaar te jubileren
als Aduard achthonderd en een kwart,
het is de kunst talent te exposeren,
te laten kijken in het diepste van je hart,
elkaar te raken en te motiveren,
vanuit het niets iets blijvends te creëren.
Is het een schilderij, boetseerwerk of plastiek,
de kunst is een verbeelding te versterken,
uiting te geven aan de dynamiek
van dorpsgenoten voor publiek.

Het is de kunst een kunstwerk te beleven,
te voelen wat bezieling met je doet,
je als het ware erdoorheen te weven
om uit te komen in het kunstgemoed.
Hoe artistiek is het de kunstenaar te volgen
in wat vertolkt wordt, kleurrijk of in zwart,
tentoongesteld op deze Hamster zolder,
ontsproten uit het feest in Aduard.

Coby Poelman - Duisterwinkel


Op verzoek van de culturele commissie van de Hamsterborg geschreven voor de opening van de expositie in de Hamsterborg in het kader van Aduard 825