Van harte welkom

Van harte welkom op mijn gedichtenblog. U mag de gedichten ongewijzigd gebruiken met vermelding van mijn naam. Voor het verzorgen van een lezing met voordrachten of een workshop kunt u contact opnemen via cobytjeert@live.nl Er is ook een volledig programma voor Kerst en Pasen.
Mijn boeken zijn verkrijgbaar bij de boekhandel, https://www.bol.com/nl/s/algemeen/zoekresultaten/Ntt/Poelman%2B-%2BDuisterwinkel/N/0/Nty/1/search/true/searchType/qck/defaultSearchContext/media_all/sc/media_all/index.html# en hier kunt u alle nieuwsberichten en recensies van mijn boeken lezen: http://www.bestelmijnboek.com/auteur-coby-poelman/ Voordrachten zijn te beluisteren op https://www.luistergedichten.nl/index.php/component/comprofiler/userprofile/905-poelman

donderdag 12 december 2019

Jo van Wiggen

‘k ben van je schilderij
gaan houden,
‘t was al te koop
maar ‘k wil het niet meer kwijt,
die uitgestrekte armen
in het donkergroene,
de wachter naast het bed
die bij haar schreit,
het Licht door
't wit gordijn dat nodigt:
daar ginder zal het
altijd zomer zijn.

Jouw schilderij,
een groot mysterie,
het maakt iets binnenin mij
onweerstaanbaar klein.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Abstracte kunst van Jo van Wiggen (geboren in Culemborg, overleden te Appelscha)

In het tijdschrift "Kunst en wetenschap" 20 ste jaargang nr. 1, voorjaar 2011 staat een artikel over Jo van Wiggen, 1922 - 2008, geboren te Culemborg.
De compositie, de penseelstreek en de kleuren van zijn schilderijen zijn sterk.
De voorstellingen emotioneel geladen. In dit tijdschrift worden zes kunstwerken van zijn hand getoond.

dinsdag 10 december 2019

Kerstgebed

We waren zwanger met Maria,
voelden de vreugde van Elisabeth,
beleefden met hen het verlangen,
zongen verheugd hun lofgezangen,
keken verwachtingsvol naar U uit
en ontdekten met Maria
hoe weinig plaats er voor U was
maar ook dat dit een reden had.

Dat U ook in ons wilt groeien,
wij Uw dienaars mogen zijn,
altijd nog Uw Woord mag boeien,
U verlossen wilt van pijn,
dat Uw verlangen wordt gehoord
en ons geschiede naar Uw Woord.

Coby Poelman-Duisterwinkel

donderdag 5 december 2019

Sinterklaasgevoel


Als kind geloofde je
in Sinterklaas,
nu gelooft Sinterklaas
in het kind.

Vroeger waren
Pieten de baas,
nu spelen de bazen
voor Piet.

Vroeger kreeg je
cadeaus van Sinterklaas,
nu koop je
Sinterklaascadeaus.

Vroeger mijmerde je
op de kade….
nu mijmer je
over vroeger.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Kunstwerk van Anco Wigboldus

maandag 2 december 2019

Stralend Licht

In het donker van de kerstnacht 
heeft zich een Licht verspreid.
Het Kind dat in de wereld kwam 
omstraalt ons door de tijd.

Coby Poelman - Duisterwinkel

zondag 1 december 2019

De ervaring van zingen



Als u zingt in de dienst, denkt u dan ook na bij wat u zingt?
Beleeft u de woorden die u zingt ook met hart en ziel?
Bij mij is dat de ene keer heel sterk en een andere keer wat minder.
Toch doet het iets met je als je de woorden die je samen zingt in de kerk heel intens beleeft.
Dan zing je je als het ware naar de Heer toe. Dan word je zo blij van binnen dat je bijna niet stil kunt blijven zitten.
Als ik geraakt wordt door de prachtige woorden die we zingen, dan kijk ik om me heen of mijn broeders en zusters dat ook zo beleven.
Heel soms ontmoet ik dan een paar ogen waarin ik herken dat die broeder of zuster het ook zo beleeft en dan ervaar ik een gezamenlijke vreugde in het geloof.
Een familiemoment met Vader.

Als kind zong ik met mijn broer en zussen psalmen bij het orgel in onze huiskamer en vader speelde.
Een paar jaar geleden klampte een vrouw me aan in de supermarkt.
“Zal ik die es wat vertellen? Joe zongen vroeger bie joe ien koamer bie t örgel en den bleef ik wel es stoan te luusteren want dat von ik zo mooi!”
Het zingen in onze erediensten zou zomaar een soortgelijke reactie kunnen uitwerken.
Wie weet staan hier buiten ook wel eens mensen stil om te luisteren en zo zou er wel eens een stille wisselzang kunnen ontstaan.

In het Martinikerkkoor hebben we Psalm 121 eens in een wisselzang naar elkaar toe gezongen.
De vrouwen draaiden zich om richting mannen. De rillingen gaan je over de rug als je elkaar toezingt: De zon zal u niet schaden, de maan doet niets ten kwade.
Op zo’n moment beleef je wat je zingt. Dan gaat de hemel open.
In deze kerk hebben we elkaar ook eens toegezongen. Het was een zegenbede.
Bij het uitgaan van de kerk. We stonden en konden ons gemakkelijk naar elkaar toe draaien.
Dan ervaar je dat tekstbelevend zingen op zijn best en verlaat je zingend de kerk, de wereld in.

En wat was nu mijn nieuwste focus-ervaring? Ik sprak hierover met onze buurman die op bezoek was en las hem voor wat ik hier vandaag in de kerk ging vertellen. Het was een mooie opening voor een goed geloofsgesprek.

Coby Poelman-Duisterwinkel