Prikspijt

 

Ik heb zo’n spijt

dat ik niet ben geprikt,

het fluistert in het donker,

te zwak zijn stem en longen.

Het is te laat

ziet hij aan haar gezicht,

hij hoort de adem stokken

van wie er naast hem ligt.

Het zijn de laatste woorden,

dan dooft het licht.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Dankbaar voor vaccin

 

Dankbaar voor het leven

dat ons wordt gegeven

hoor ‘k helaas ook tegen, dwars,

boos, wantrouwend, wars,

je wilt toch van dit virus af,

niet nog meer mensen in het graf.

Ga je ver op reis,

betaal je ook de prijs,

soms moet je ingeënt

niemand die dat ontkent,

je wilt toch geen malaria

geen tyfus en geen cholera,

je neemt soms tegen zin

toch maar een reisvaccin.

Dankbaar voor wat men gaf

neem ik mijn petje af

voor alle zorg en medici

de GGD en ieder die

eraan heeft meegewerkt

dat de gezondheid sterkt.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Dankgedicht

 

Ik ben zo blij, het voelt zo vrij,

ik ben gevaccineerd en kan weer zoveel meer!

We waren het ontwend, jij bent ook ingeënt,

ik kan je weer omarmen, alles is zoveel warmer.

Ik ben zo blij, het voelt zo vrij,

als iedereen straks is bevrijd

is er een nieuwe mogelijkheid.

Voorbij is dan de pandemie,

hoera voor alle medici!

Coby Poelman-Duisterwinkel

In ons donker schijnt Zijn licht

 

Hoe kan het toch
dat we in donkere tijden
als schapen zonder herder
onze levens leiden,
alsof we nimmer hoorden
van het Koninklijke licht
dat opklonk boven velden
in een nachtelijk bericht.

Het overweldigende nieuws
in die kerstnacht bezongen,
Hij heeft het voor ons waargemaakt,
is het wel doorgedrongen?
Hij opende Zijn vrede
van het welbehaaglijk lied,
de Herder begeleidt ons
ook al merk je het soms niet.

Beleef de woorden in je hart
tot je weer zingen mag,
Hij haalt ons uit het donker,
Hij geeft ons elke dag,
Het lied uit engelenmonden
gaf levensperspectief,
is niet aan tijd gebonden,
Hij heeft nog altijd lief.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Nodig

 

Overal gesloten, stickers op de deur,
tot onze grote spijt,
het is even niet anders,
helaas, Coronatijd.

Nog kilometers ver van huis,
kan ik het nergens kwijt?
Toch eindelijk een open deur,
o wat een heerlijkheid.
Hier snapt men dat het nodig is,
juist in Coronatijd!

Coby Poelman -Duisterwinkel

Gedenk

Massale rouw
markeert tweeduizendtwintig,
er nevelt overal Coronadauw,
Geen tijd voor voorbereiding,
in eenzaamheid klinkt nog:
ik hou van jou.

Meeleven mondt soms uit
in medesterven,
de zorg geeft alles
wat zij in zich draagt.

Gedenk wie wereldwijd
de dupe werden,
ode aan wie vol liefde
eigen leven waagt.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geschreven voor alle nabestaanden van de slachtoffers van Corona en voor het zorgpersoneel dat met gevaar voor eigen leven zoveel mensen geholpen heeft en nog verzorgt. Ik heb diep respect voor jullie.

2020 Pasen

Het ontluikende leven
van een zonnige natuur
laat ons beven, zo stil
is het en anders nu,
‘t voelt eng, onwezenlijk guur.

Worden we terugbetaald
zo duur, met gelijke munt?

De natuur verhaalt, zo lijkt het,
nu de mens wordt misgund
om puur van haar te genieten;
verhaal op ons neemt omdat wij
het echte Leven te veel verlieten.

Frank Buunk


Het schilderij is van Arnold Marc Gorter
Ambt Almelo 1866-1933 Amsterdam
Appel en perenbloesem
olieverf op doek, 100,5 x 135 cm
gesigneerd r.o. en te dateren ca. 1915 

Herkomst: Edward Drummond Libbey (1854-1925), Toledo, Verenigde Staten, door wie in 1926 nagelaten aan The Toledo Museum of Art; coll. The Toledo Museum of Art, Toledo, Verenigde Staten, 1926-2014 (verkocht ten behoeve van het aankoopfonds van het museum).
Bijzonderheden:
afgebeeld in catalogus 2014 Kunst Koppels 

A.M. Gorter was een landschapschilder die inspiratie voor zijn werk opdeed in de Vechtstreek en in Oostelijk Nederland, zoals Twente, de Achterhoek en Drenthe. Als rasimpressionist schilderde hij het liefst verstilde natuur met de wisselingen in lichtval gedurende de dag en de verschillende kleuren van de seizoenen. In die zin is Gorters werk verwant aan dat van de Haagse School. Zijn favoriete jaargetijden waren de herfst en het vroege voorjaar. Met name na 1905 was er vanuit de Verenigde Staten veel vraag naar zijn landschappen. Bekend is dat Gorter schilderadviezen gaf aan Koningin Wilhelmina.

Onzichtbaar aanwezig

Het is zo’n vreemde lijdenstijd dit jaar,

de aandacht is verschoven,

het kerkgebouw gesloten,

we mogen niet met groepen over straat.

De dominee preekt in een lege kerk,

de organist speelt de te zingen psalmen,

door onze adem gaan de kaarsen walmen,

we zingen mee vanaf een tabletscherm.

Maar dan word ik geraakt door Jezus’ woorden,

ze zijn zo troostend en zo vol van hoop,

ik laat mijn tranen stil de vrije loop

en wordt getroost door wat ik van Hem hoorde.

Juist nu de toekomst zo onzeker is,

het virus niets ontziend de mens verslaat,

de wereld overal met lege handen staat,

is het geloof in God een ware lafenis.

De woorden die we in de kamer zingen,

ze worden nu het meest intens beleefd,

ik merk hoezeer mijn stem door de emotie beeft

en weet dat Hij ons tot het einde blijft omringen.

Het is ook Jezus’ lijdenstijd dit jaar,

Hij weet als niemand anders van het lijden,

Hij heeft de mens ervan willen bevrijden,

Hij overwon, Hij staat nog altijd klaar!

Coby Poelman - Duisterwinkel