Van harte welkom

Van harte welkom op mijn gedichtenblog.
U mag de gedichten ongewijzigd gebruiken met vermelding van mijn naam.
Voor het verzorgen van een lezing met voordrachten of een workshop kunt u contact opnemen via cobytjeert@live.nl
Er is ook een volledig programma voor Kerst en Pasen.
Mijn boeken zijn verkrijgbaar bij de boekhandel, bol.com en te leen in de bibliotheek.
Hebt u de Facebookpagina al bekeken? https://www.facebook.com/Coby-Poelman-Duisterwinkel-939706879453943/
Mijn boeken zijn nu ook in Aduard te koop bij bloemen en cadeauwinkel "De Monnikskap", Burg. Seinenstraat 62.
De site audiogedichten is gewijzigd in luistergedichten. Vanaf nu te beluisteren op https://www.luistergedichten.nl/index.php/component/comprofiler/userprofile/905-poelman
Zie voor mijn biografie en foto: http://www.friesepersboekerij.nl/auteurs/coby-poelman-duisterwinkel/
Iedere maandagmiddag tussen 16.00 uur en 17.00 uur werk ik een aantal minuten mee aan een radioprogramma op http://www.radiowesterkwartier.com en voor wie het ontvangen kan op 105.3 FM. Wilt u het interview horen van 10 juli jl, klik dan hier https://soundcloud.com/user-671424345/interview-coby-poelman-duisterwinkel-10-07-2017

donderdag 25 februari 2016

Braadgeheim



In de pauze van de koffieochtend hoor ik naast me een interessant gesprek. Mijn nieuwsgierigheid neemt toe en ik buig me iets meer naar de vertelster. Ja hoor zegt ze, gewoon de braadpan onder de kraan, niks boter of olie. Ik braad mijn vlees al 10 jaar in water. Hamburgers, gehaktballen, kipfilet. Mijn mond valt bijna open van verbazing. Wordt je vlees dan wel bruin, smaakt het niet naar water?
Het vlees wordt echt bruin, dat komt door het vet waar genoeg van in het vlees zit, je wilt niet weten hoe vet mijn braadpan nog is als ik hem afwas.
Ik ben overtuigd, nog deze avond ga ik het uitproberen. Ik haal de gemarineerde varkensfiletlapjes uit de diepvries, houd de braadpan onder de kraan en dompel de bevroren lapjes onder. Gas op hoog en kijk wat er gebeurt. Het water gaat koken en de lapjes ontdooien. Ik keer ze om en om en de marinade begint heerlijk te ruiken in het kookwater. De lapjes borrelen in de pan. Op een gegeven moment is er bijna geen water meer en beginnen de lapjes zowaar bruin te worden. Ik draai het gas laag en doe het deksel op de pan. Het ruikt heerlijk. Als de aardappels en de prei gaar zijn kijk ik naar mijn lapjes. Hm, ik wil eigenlijk wel iets meer jus. Ik leg de lapjes op een bord en giet de prei af in de braadpan. De jus is zelfs na deze actie mooi bruin.
We zitten aan tafel. Ik proef, mmm, vanuit mijn ooghoek kijk ik naar mijn man.
Als hij zijn bord bijna leeg heeft vraag ik of het hem gesmaakt heeft.
Heerlijk zegt hij en neemt met smaak de laatste hap.
Ik geniet en besluit het geheim nog niet prijs te geven. Morgen moeten de gehaktballen eraan geloven.

Coby Poelman - Duisterwinkel

maandag 15 februari 2016

De paradijsvogel



Vanuit zijn hoge uitkijkpost
zag hij hoe het kon zijn
en hoe door iets heel kleins
de mens in één keer afstond.

Droevig klonk zijn roep: Waarom!

Omdat, siste het uit de grond
de mens veel liever zelf beslist
en loopt de wereld in de mist
stelt men jouw vraag aan God.

Coby Poelman - Duisterwinkel

maandag 8 februari 2016

...... zend Ik ook u


Ergens in het land
bidt een stille fietser
voor ieder die passeert.
Niemand ziet het,
niemand hoort het
maar gedreven
door de woorden:
zend Ik ook u
ziet de fietser
de mens
met biddersogen.

Over heel de wereld
zijn lezers
aangestoken.

Stille fietsers bidden
voor ieder die passeert.
Niemand ziet het,
niemand hoort het
maar ergens
op de wereld
is iets moois begonnen.
In Christus’ vrijheid voelen
mensen zich gezonden.
 
Coby Poelman - Duisterwinkel

Uit:"Geloofsvreugde"



donderdag 4 februari 2016

In Zijn zonneboog

Wanneer de zon het kerkgebouw verlicht,
denk ik me in dat Hij het is,
en zijn aanwezigheid kracht bij wil zetten,
het licht dat door de rijen strijkt,
vertolkt zijn gang, van oost naar west.
Zover het van elkaar verwijderd is
heeft Hij de zonde weggedragen,
dat heeft Hij in zijn Woord gezegd.

Al heeft de predikant nog niet gesproken
en zwijgt het orgel als het graf,
voel ik in de serene stilte
de adem van wie ons bezocht
en ons in tegenwoordigheid heeft vrijgekocht.

Coby Poelman-Duisterwinkel