Boer gemist

 

Voortdurend

klinkt zijn stemmetje:

Zijn we er al bijna?

Ongeduriger zijn vraag;

Zijn we er nu nog niet?

Eindelijk ter plekke,

de tenten opgezet,

hoor zijn luchtbed kraken,

wanneer gaan we nu naar huis,

de boer gaat pakjes maken….

Coby Poelman-Duisterwinkel

Het woord is aan de old-timer

Ze hebben me van stal gehaald,

ik dender over drempels,

onder het tentdoek knipoogt weer

het verfomfaaide boek.

Wat de bestemming zijn zal

is elke keer verrassend

maar als ik ze geloven mag

is het einddoel prachtig.

Zoals ze aan mijn tafeltje

tussen de etensgeuren

zich buigen over

‘t veel gelezen boek

of liggend op hun rug

door het verschoten tentdoek turend

op fluistertonen spreken over

wat Hij doet.

Als mijn bewoners

mij voor korte tijd verlaten

omdat men hier ook graag ter kerke gaat

dan hoop ik stilletjes

dat ik ook mee mag maken

waarover zo veelvuldig is gepraat.

Op het moment dat heel veel

drempels worden overreden

is de campingplek bereikt,

dan wordt het hefdak opgeheven

ten teken van een aangename tijd.

De fietsen worden uitgereden,

stoelen neergezet,

vannacht zal opgaan in de stilte

het vertrouwde dankgebed

maar eerst word ik nog

op de vaste grond gezet.

Coby Poelman - Duisterwinkel

Fijn gezelschap

In de zomer van het leven

schijnt Gods schijnsel om ons heen,

Hij wil ons met licht omgeven,

aan het strand, in duin en zee,

waar wij reizen reist Hij mee.

Blijven we toch liever thuis,

ook daar vindt Hij Zijn zomerhuis,

Zijn licht schijnt op balkon en tuin,

Hij ziet dat je al lekker bruint

en heerlijk van Zijn zon geniet.

Rusten wij van wat ons bond,

zie het is goed, Hij gunt het ons.

Hij trekt glansrijk met ons op,

als wij waken, als wij dromen

in de opmaat naar Zijn zomer.

Coby Poelman - Duisterwinkel

Het woord is aan de oldtimer

Ze hebben me van stal gehaald,
ik dender over drempels,
onder het tentdoek knipoogt weer
het verfomfaaide boek.
Wat de bestemming zijn zal
is elke keer verrassend
maar als ik ze geloven mag
is het einddoel prachtig.
Zoals ze aan mijn tafeltje
tussen de etensgeuren
zich buigen over
‘t veel gelezen boek
of liggend op hun rug
door het verschoten tentdoek turend
op fluistertonen spreken over
wat Hij doet.
Als mijn bewoners
mij voor korte tijd verlaten
omdat men hier ook graag ter kerke gaat
dan hoop ik stilletjes
dat ik ook mee mag maken
waarover zo veelvuldig is gepraat.

Op het moment dat heel veel
drempels worden overreden
is de campingplek bereikt,
dan wordt het hefdak opgeheven
ten teken van een aangename tijd.
De fietsen worden uitgereden,
stoelen neergezet,
vannacht zal opgaan in de stilte
het vertrouwde dankgebed
maar eerst word ik nog
op de vaste grond gezet.

Coby Poelman - Duisterwinkel

Snelwegmuziek

Een bus rijdt ons voorbij.

“Laat u bussen” lezen wij.

“Ik laat me zingen”

zei ooit prins Claus.

Prinsen bussen in koningsblauw,

bussen zingen op asfaltgrauw,

een vrachtwagen toont

van ver het publiek:

C’est le beton qui fait la musique!

Coby Poelman - Duisterwinkel



De slogan is van Kijlstra Beton

 

Fijn gezelschap

In de zomer van het leven
schijnt Gods schijnsel om ons heen,
Hij wil ons met licht omgeven,
aan het strand, in duin en zee,
waar wij reizen reist Hij mee.

Blijven we toch liever thuis,
ook daar vindt Hij Zijn zomerhuis,
Zijn licht schijnt op balkon en tuin,
Hij ziet dat je al lekker bruint
en heerlijk van Zijn zon geniet.

Rusten wij van wat ons bond,
zie het is goed, Hij gunt het ons.
Hij trekt glansrijk met ons op,
als wij waken, als wij dromen
in de opmaat naar Zijn zomer.

Coby Poelman - Duisterwinkel

Aangenaam bezoek

Toen al haar buren

met vakantie waren,

ze dacht dat er geen mens

zo eenzaam was

kwam opeens

dat jonge vrouwtje

die haar iets te lezen bracht,

bleef zelfs even

bij haar zitten,

dronk een kopje koffie mee,

kende haar uit de gemeente,

woonde ook aan de Allee.

Over haar valt

een glans van Vrede

als ze denkt aan dit bezoek.

Ze legt met een blijmoedig hart

 het vilten kruisje

in haar boek.

Coby Poelman - Duisterwinkel

Gepubliceerd in de bundel "Verstillend Licht"

De jurk

Ze lag te grabbel

op de kofferbakkenmarkt,

verrukt ontwond ik haar

als uit een kluwen touw,

heimelijk hopend

dat ze me passen zou.

Parelmoeren knoopjes

sloten felgekleurde panden

die vrolijk mij omhulden langs

het Noord-Hollandse strand.

Na jaren flaneren doe ik

haar nog niet van de hand,

een sjaalknoop middenvoor

maakt nieuwe mode in haar los,

mijn anderhalve-euro-jurk

schenkt, hoe opwindend,

nog een vreugdeblos.

Coby Poelman - Duisterwinkel

Gepubliceerd in "De voordracht" (2013)

Luchtballet

Armen gespreid,

voeten nauw gesloten,

in rode spitsen

dansen zij de lucht,

het hoofd blijft stil,

de romp beweegt de vlucht.

Waar dragers landschap raken

kleurt groen het hemelgrijs,

dansers zwaaien ons

een goede reis.

Coby Poelman - Duisterwinkel


Gepubliceerd in het boek "Beleef de dag" (2015)

Bergen aan Zee

De zee ingehaald,

golven stormen,

ijskristal klettert

uit antraciet,

onweer in Bergen,

zon in de duinen,

schuilplek ontdekken

door hagelzand,

windvlagen spelen

met slippers en vlaggen,

rennende badgasten,

flitsend strand √

we vieren vakantie

in Nederland.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Gepubliceerd in "De voordracht"

Vakantiefoto

 

Te midden van giraffen

loopt hij in zijn rompertje,

iets bruinigs in zijn hand,

hij brengt het naar zijn oor,

spiegelt pappa’s houding,

zijn blik is ernstig als hij wacht.

Kon ik maar even horen

wat hij die steen te zeggen had.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Hongarije-virus

Elke dag roert hij het even aan,
er is een grote interesse ontstaan.
Op tv werkt een oude vrouw op het land
met houten gereedschap in de hand.
De huizen zijn van het Poolse soort,
de commentator voert monotoon het woord.

"Kijk, hiermee kun je de omgeving vergelijken”,
ik laat een poosje diepe interesse blijken
maar zijn opgetogenheid is nog niet de mijne,
'k bedenk voor en tegen, mijn hand in de zijne.
Is dit echt menens of nog maar een plan,
wil hij dit of komt het er toch nooit van?

Vandaag zag hij weer één op internet,
heeft aantekeningen op papier gezet.
"'t Is niet te geloven, zo goedkoop
en hectares grond, dat is een hele hoop!
Daar koop je in Nederland een nieuwe auto voor,”
zo praat hij een tijdje opgewonden door.

Ik denk aan de afstand en de vreemde taal,
hoe geven we 't handen en voeten allemaal?
Ik kan beginnen de taal te gaan leren,
het lijkt me wel leuk weer te gaan studeren.
't Houdt ons flink bezig, die Hongaarse huizen,
wie weet gaan we in de toekomst verhuizen.

……………………

We hebben het grote aanbod bekeken,
op de snelweg is langzaam het virus geweken.

Coby Poelman-Duisterwinkel


Uit: "Granaatjes met een gouden slot" (2015)

Pierspringers

Gillen en bungelen,

zwiepende waaghalzen,

trekpleisters boven het

Schevenings strand,

Stuipen op ’t lijf jagend,

draaierigmakende,

zweven ze omgekeerd,

jumpen op stand.

Coby Poelman - Duisterwinkel

Veel plezier!

Ik kan mijn draai niet vinden,

mijn hoofd is er niet bij,

sinds jullie zijn vertrokken

zijn jullie ’t dichtst bij mij,

ik zie het vliegtuig stijgen,

mijn hart stijgt bonzend mee

tot jullie veilig landen,

dan landt mijn onrustwee.

Je mailtje meldt; daar gaan we,

mijn handen gaan ineen,

je foto wordt bureaublad,

 de baby slaapt sereen.

Dag lieverds, mail ik fier,

veel liefs en veel plezier!

Coby Poelman - Duisterwinkel

Uit: "Granaatjes met een gouden slot" (2015)

Schiermonnikoog

Fietsen leunen
tegen een paal,
aanklevend zand
verbreedt de banden,
sturen grijpen
in elkaar,
zadels neuzen
naar verlaten strand,
pedalen zwijgen,
golven neigen,
de branding landt,
de mens ontspant.

Coby Poelman-Duisterwinkel

                                                           
Uit de bundel "De voordracht"

Thuisvakantie

Stoelen dragen
fleurige mensen
en een zwart-witte kat
geur van koffie
bereikt het terras
de tuintafel schaduwt
kousen als kant
met boord gevormd
door de ronde rand

hij, te midden van al
wat interesseert
leest voor
aan wie hem
schrijvend observeert
de kat slaapt onverstoord

waar vind je vrediger
vakantieoord?

Coby Poelman-Duisterwinkel

Het woord is aan de Oldtimer

Ze hebben me van stal gehaald
ik dender over drempels
onder het hefdaktentdoek
knipoogt weer
het verfomfaaide boek.
Wat de bestemming zijn zal
is elke keer verrassend
maar als ik ze geloven mag
dan is het einddoel prachtig
zoals ze aan mijn tafeltje
tussen de etensgeuren
zich buigen over
‘t veel gelezen boek
of liggend op hun rug
door het verschoten tentdoek turend
op fluistertonen spreken over
wat Hij doet.
Als mijn bewoners
mij voor korte tijd verlaten
omdat men hier ook graag ter kerke gaat
dan hoop ik stilletjes
dat ik ook mee mag maken
waarover zo veelvuldig is gepraat.

Op het moment dat heel veel
drempels worden overreden
is de campingplek bereikt
dan wordt het hefdak opgeheven
ten teken van een aangename tijd.
De fietsen worden uitgereden
stoelen neergezet
vannacht zal opgaan in de stilte
het vertrouwde dankgebed
maar eerst word ik nog
op de vaste grond gezet.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Te beluisteren op www.audiogedichten.nl zie link.