In mijn warme teddy-jas
fiets ik de oprit af
gefilmd door onze camera
die àlles registreert
wat komt en omgekeerd.
Zo zie ik beelden van mezelf
die ik nooit eerder zag,
zie irritant parkeergedrag,
zo gaat dat in de straat
als ik het huis verlaat.
Ik ga zinnen verzetten,
fiets naar de Bijbelkring,
iets doen aan blikverruiming
om blij weer thuis te komen,
van ‘t goede nieuws te dromen.
Coby Poelman-Duisterwinkel
is de vloer gevaarlijk.
Kijk goed uit wanneer je loopt,
er zijn familiewapens.
Ik struikelde er over,
gleed languit over ‘t zwart,
gelukkig kon ik opstaan
al was de vloer best hard.
Dit zijn echt struikelstenen,
herinneringen aan…. tja wie?
In mijn val niet meegekregen
maar het Woord zegt: “Kom en zie!”
Coby Poelman-Duisterwinkel
-ik bel je zo wel terug-
maar dat zo duurt langer…
tot ze een appje stuurt;
-genieten jullie een diner
van zes of zeven gangen?-
Coby Poelman-Duisterwinkel
