Van harte welkom

Van harte welkom op mijn gedichtenblog. U mag de gedichten ongewijzigd gebruiken met vermelding van mijn naam. Voor het verzorgen van een lezing met voordrachten of een workshop kunt u contact opnemen via cobytjeert@live.nl
Er is ook een volledig programma voor Kerst en Pasen.
Mijn boeken zijn verkrijgbaar bij de boekhandel, bol.com, www.bestelmijnboek.nl en bij "De Monnikskap", Burg. Seinenstraat 62 in Aduard. Voordrachten zijn te beluisteren op https://www.luistergedichten.nl/index.php/component/comprofiler/userprofile/905-poelman
Iedere maandagmiddag rond 16.15 uur draag ik voor in een radioprogramma op http://www.radiowesterkwartier.com https://soundcloud.com/user-671424345/interview-coby-poelman-duisterwinkel-10-07-2017

woensdag 25 juni 2014

Alleen

Als tranen zijn gedroogd,
de kaartenstroom stagneert,
het leven verdergaat
alleen zo anders,
doorleef je al die
woorden
en door de regels heen
lees je de liefde
voor haar
die je zo dierbaar was,
ervaar je Vader
als dauw over het gras.

Coby Poelman-Duisterwinkel


Uit: "Verstillend Licht"

(Als u dit gedicht wilt gebruiken als uiting van meeleven voor een vrouw die alleen achterbleef
kan voor haar gewijzigd worden in voor hem)


Het schilderij is van Christoph van Daele
http://vandaelechristoph.weebly.com

vrijdag 20 juni 2014

Pijnlijke mededeling

De visfilet was heerlijk
maar die wond in mijn keel

alsof de vis
mee wilde delen
wat het is...

Coby Poelman-Duisterwinkel


Uit: "De voordracht"

woensdag 18 juni 2014

Afgebroken tenten

Nooit denk ik zonder zuchten
aan die langste dag,
hoe in de kleine, zo benauwde kamer
wij afscheid van mijn moeder namen,
de aardse tent al afgebroken was.

Nu zoveel jaren later
mijn schoonmoeder zucht,
benauwd in de te grote kamer,
de langste dag weer nadert
richt ik mijn ogen naar de lucht,

zie voor me wat er overblijft,
de dorre plekken in het groene gras
onder de afgebroken tenten
die in drie dagen zich naar boven wenden,
de tijd dat Jezus in de groeve lag,

Voorbode
van de Grote Zomer.

Coby Poelman - Duisterwinkel


Uit: "Geloofsvreugde"


Kunstwerk van Rudolf Hagenaar

donderdag 12 juni 2014

Moeders verjaardag

Vandaag is het de dag
dat mijn moeder verjaart.
Helaas is ze niet meer
bij ons hier op aard.
“Nu blijf ik bij U voor altijd,
God die mij troost, die bij mij zijt.”
Deze strofen komen in mijn gedachten
op de straatweg Groningen – Drachten.

Ik ben onderweg
op de fiets naar Zuidhorn
waar moeder vertoefd heeft
in een woonvorm
voor dementerenden wel te verstaan.
Wat tref ik daar vanmorgen aan?
Zou mevrouw x
me nog kennen deze keer?
Zie ik mevrouw y nog eens weer?

Wie zou er dienst hebben van ’t personeel?
Werkten H en A op vrijdag veel?
In mijn fietstas zit een gebakken cake
omdat me dat wel aardig leek.
De weg erheen is me zo bekend.
Wat werd moeder hier verwend.

Iedereen was liefdevol voor haar.
In gedachten zie ik haar witte haar.
A heeft dienst, haar gezicht staat verrast.
“Hé, kom jij hier gezellig te gast?”
“Ja, ’t is 3 februari vandaag
en moeder woonde hier zo graag.

’t Was zo heerlijk om hier te komen
en met haar over vroeger te bomen.
Ik zag op het naambord
slechts drie in getal.
Wat een klein groepje,
hoe gaat het zoal?”
“Mevrouw x is overleden,
stilletjes van ons weggegleden.”

Mevrouw y kent me niet meer.
Nieuwe gezichten begroeten me weer.
“Heeft u hier gewerkt mevrouw”?
“Nee, moeder woonde in dit gebouw.”
De cake smaakt goed en de koffie geurt.
We bekijken foto’s om de beurt.

Daar zit moeder aan tafel te eten.
De tijd wordt eventjes vergeten.
’t Was goed om hier weer eens te zijn.
Groet de anderen, bedankt, het was fijn.
Ze leve lang, hoera, hoera.
Ze leve in Gods Gloria!

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Uit: "Granaatjes met een gouden slot"
Geschreven op 3 februari 2006.

donderdag 5 juni 2014

Kerend tij

Ben ik een golf
die ruist en buigt,
om losse korrels rolt,
voelend de zuiging,
door stormen
voortbewogen,
zonder vaste grond,

Heer, vorm mij
tot een rots
die vaststaat
in de branding
en weerstand biedt
aan water, schrale wind,
vertrouwend op
de Maker
van hemel, zee
en aarde,

dan overstem ik golven,
dan zingt het uit mijn mond;
als God ons niet geschapen had
was er toch niemand
die bestond.

Coby Poelman - Duisterwinkel


Geïnspireerd door Jakobus 1 : 6

Geschreven voor het thema 'twijfel' van gedichtensite.nl


Kunstwerk van Ayzo Epeus van Humalda van Eysinga

zondag 1 juni 2014

Ongeluk bij Amersfoort


Ze zijn tot 15 juni geldig, de voordeeltreinkaartjes.
Op 31 mei stappen we op de fiets richting station Groningen. We kiezen ervoor vandaag naar Utrecht te reizen. Tot Amersfoort kan dat per trein, daarna gaan we in bussen verder.
Er wordt opvallend vaak op zaterdag aan het spoor gewerkt. Maar de NS heeft het prima geregeld. Bussen genoeg, we kunnen kiezen en krijgen zelfs een flesje water mee.
In Utrecht gaan we altijd even langs Cora voor een lekkerbekje en dan langs de winkels.
We besluiten ook per bus naar Amersfoort terug te gaan en dan gaat het mis.
Op het laatste stuk zie ik vanaf de tweede stoel rechts een zwarte tegemoetkomende auto de bocht om komen over onze weghelft. Juist als ik denk: Die neemt de bocht wel erg ruim knalt hij met een klap tegen de linker hoek van de bus. Het glas knapt en de chauffeur zit griezelig kwetsbaar opeens in zijn stoel. Hij is ongedeerd, staat op en maant ons rustig te blijven zitten. De politie was in de buurt want die is meteen ter plaatse. Van de auto is alleen nog een wrak over en we zien de bestuurder met bebloede arm buiten op de grond zitten. In zijn auto zijn de airbags aan de voorkant uitgeklapt en is iemand op de achterbank aan het zoeken. Die klapt steeds de voorstoelen naar voren waarbij een grote wolk wit poeder de auto instuift. We vragen ons af wat die man in de auto zoekt, volgens mijn man is die poeder schadelijk voor de gezondheid bij inademing. Hij blijft rustig zitten want hij is door de klap met zijn mond tegen de voorstoel geklapt en zijn kunstgebit is daarbij in zijn gagel ingesneden. Dat doet hem behoorlijk pijn en het bloedt. Achter mij vraagt iemand een papieren zakdoekje voor een bloedneus. Voor ons zat een zwangere vrouw die inmiddels naar buiten is gegaan en nu buiten op de grond zit. De chauffeur vraagt ons om over te stappen in de bus die achter ons staat. Onderweg naar die bus zien we dat iemand de arm van de bestuurder heeft afgebonden. Ik maak nog snel een foto voor we overstappen en als we wegrijden nog een foto.
In de bus wordt na een vraag of het goed met ons gaat nergens meer over gesproken maar in de trein naar huis komen de vragen in me op.
Hoe is het met de bestuurder afgelopen, hoe is het met onze medereizigers in de bus verdergegaan. Herkent u mijn foto’s? Als u mijn vragen kunt beantwoorden, wilt u dan reageren? Bij voorbaat hartelijk dank.
Coby Poelman-Duisterwinkel

Als het pinkstert



Vuur,
ontstoken zwavel.
Ontbranding voor God,
strijkbeweging van de Geest,
Pinksterfeest!

Coby Poelman - Duisterwinkel


Geschreven voor het thema Pinksterfeest van www.gedichtensite.nl


Kunstwerk van Mulumba