Zie je de olifant met de muis,
ze botsen de auto van konijn Pluis,
die veert omhoog tot op het stuur,
wat een plezier en avontuur!
Ze vieren jouw verjaardag,
kijk maar naar die gele vlag
en al die slingers boven hen,
hiep hiep hoera schatert een stem
vanuit deze verjaardagskaart,
vandaag is er verjaardagstaart!
Alle cadeautjes snel opzij,
kom er maar gezellig bij!
Coby Poelman-Duisterwinkel
Zie je de dikke knuffelbeer,
hij smeekt; o nee, niet nog een keer!
De muisjes smakken om de beurt,
hebben hem helemaal besmeurd
met rode lipjes van de stift
die uit de roller is gelift.
Je bent toch jarig, lachen zij,
dan krijg je kusjes, ben je blij!
Knuf beer zegt; het is nu wel feest
maar jarig ben ik al geweest.
Zo stopt hij al de kusjes snel,
o nee, daar gaat alweer de bel….
Coby Poelman-Duisterwinkel
dat weten we allemaal,
je hebt de zeventig bereikt,
dat is wel speciaal,
ze noemen het een kroonjaar,
voor jou een mijlenpaal.
Van harte wens ik jou geluk
in Koninklijke taal.
Het is weer hartje zomer,
wat zingt de Wielewaal?
Jij bent niet enkel Koningskind,
je wordt ooit Prins gemaal!
Coby Poelman-Duisterwinkel
Op de verjaardag van jezelf
geef je maar weinig aandacht
want op die dag heb je nu juist geen tijd,
je reddert en bedient wat,
zoekt vazen en een plaats,
voor x een hoge zetel,
voor y de lage bank
en juist als ieder plaats heeft
hoor je een nieuwe klank,
verrassing, een bos bloemen,
waar was die pot van Dieuw,
't gezelschap in de kamer
verwacht al weer iets nieuws,
restanten in de koelkast,
wat is die vandaag klein,
de schalen voor vanavond
maar even opgestapeld,
wat ben je soms onhandig,
ze lachen om een mop,
je schenkt en stapelt bordjes
en antwoordt ergens op,
je hoofd al bij de borrel,
de pils staat nog niet koud,
snel flesjes in de diepvries,
je zit heel even, wow
er komt nog iemand binnen,
hup naar de koelkast, gauw.
Zo snelt de dag ten einde,
hulp sla je vluchtig af,
want weg is dan je overzicht,
je redt het wel, je lacht,
het aanrecht vol, een teil, een kwast
omdat niet alles in één keer
in je machine past.
Hoe deden ze dit vroeger,
gezinnen van formaat,
nog zonder apparaten,
die hele grote vaat,
ze daalden in de kelder,
geen koelkast bij de hand,
en waren lang niet zo gestrest,
toch alles aan de kant.
Wat waren ze geweldig,
als ma me hier eens zag
met al die luxe om me heen
al helemaal van slag....
En toch was het gezellig
vonden we allemaal
en alles was zo lekker,
een feestverjaardagsmaal.
Nu is het een dag later
en je geniet ervan,
je smult van de restanten,
je leegt de laatste pan.
Coby Poelman-Duisterwinkel
