Van harte welkom

Van harte welkom op mijn gedichtenblog.
U mag de gedichten ongewijzigd gebruiken met vermelding van mijn naam.
Voor het verzorgen van een lezing met voordrachten of een workshop kunt u contact opnemen via cobytjeert@live.nl
Er is ook een volledig programma voor Kerst en Pasen.
Mijn boeken zijn verkrijgbaar bij de boekhandel, bol.com en te leen in de bibliotheek.
Hebt u de Facebookpagina al bekeken? https://www.facebook.com/Coby-Poelman-Duisterwinkel-939706879453943/
Mijn boeken zijn nu ook in Aduard te koop bij bloemen en cadeauwinkel "De Monnikskap", Burg. Seinenstraat 62.
De site audiogedichten is gewijzigd in luistergedichten. Vanaf nu te beluisteren op https://www.luistergedichten.nl/index.php/component/comprofiler/userprofile/905-poelman
Zie voor mijn biografie en foto: http://www.friesepersboekerij.nl/auteurs/coby-poelman-duisterwinkel/
Iedere maandagmiddag tussen 16.00 uur en 17.00 uur werk ik een aantal minuten mee aan een radioprogramma op http://www.radiowesterkwartier.com en voor wie het ontvangen kan op 105.3 FM. Wilt u het interview horen van 10 juli jl, klik dan hier https://soundcloud.com/user-671424345/interview-coby-poelman-duisterwinkel-10-07-2017

zondag 25 oktober 2015

Honing, zout en rugpijn

Sinds mijn rug opspeelt wordt de nieuwsgierigheid van de kat gewekt.
Eerst hield hij me gezelschap als ik op de grond ging liggen maar sinds ik me van de fysiotherapeut in kattenhouding van hol naar bol moet buigen vindt hij me wel reuze interessant. Zodra ik bol sta staat hij op en komt me kopjes geven.
Over meeleven in mijn omgeving heb ik ook niet te klagen. De alt die naast me staat te zingen is een Bulgaarse. Ze kent nog niet zoveel Nederlandse woorden maar probeert het:
Coby lopen zo, ze staat op en gaat krom lopen, waarom Coby lopen zo? Ik leg het uit en gebruik daarbij veel gebarentaal. Zij weer: Coby pijn, Coby lopen zo, ik denken, denken, denken.
Honig roept ze uit, met dikke zout. Ze doet het voor over de trui van de sopraan uit Azerbaijan. Ik heb het begrepen, ik moet honing met zeezout mengen en op de pijnlijke plekken smeren. Masageren? vraagt de sopraan, nee, niet masageren zegt ze, gewoon smeren begrijp ik, krant erop vervolgt ze of doek, slapen, wakker, wassen en finito!
Bij het laatste woord kijkt ze heel blij want dan moet de pijn over zijn.
De sopraan raakt mijn rug aan en vraagt: hier? nee, hier? au, ja daar. Ze strijkt over mijn rug en zegt ik ga jou masageren, rechtop proberen te lopen, niet zo krom. Honing, ja, weet je, als je verkouden bent is honing eten goed, nu zijn je spieren verkouden.
Heb je wel honing anders koop ik het voor je. Ik bedenk hoeveel liefde deze vrouwen geven. De sopraan maakt haar eigen kleding van goedkope lapjes op de markt en komt rond van weinig, is altijd vrolijk, creatief, behulpzaam. De alt doet zo haar best om mij advies te geven om mijn pijn kwijt te raken, ik voel me rijk gezegend met hun liefde, als rugpijn daar van over zou gaan zou het meteen weg zijn.
Gewapend met een pot honing, zout, een lepel en een schoteltje zit ik in de badkamer en smeer me volgens aanwijzingen in. Het plakt verschrikkelijk maar hup, long-shirt erover en onder het dekbed. Mijn man gaat een eindje verder van me af liggen maar zo heb ik iets meer bewegingsvrijheid, dat komt me goed uit want draaien was tot nu toe heel pijnlijk.
Om 4 uur word ik wakker. Twee pijnpunten had ik om het uit te proberen niet ingesmeerd en die voel ik, de andere pijn is weg. Het schoteltje is nog niet leeg, ik smeer de pijndelen in en hervat de slaap.
Als ik wakker word weet ik niet wat me overkomt, ik kan rechtop lopen, mijn rug voelt soepel, de pijn is weg. De hele dag kan ik bijna alles weer doen alleen lang staan wil nog niet maar toch, het is een heel stuk beter geworden. Dat onze Bulgaarse alt slim was had ik al ontdekt tijdens de repetities, ze zingt de moeilijkste stukken na een paar keer zo mee of het nu Engels, Duits of Nederlands is maar dat ze in één nacht een mens van rugpijn kan verlossen vind ik subliem!

Coby Poelman - Duisterwinkel


Uit: "Beleef de dag" (2015)

zondag 18 oktober 2015

Ragebol


Hoera, de kat
gaat zich verstoppen,
verdwijnt vandaag
achter de kast.
Zijn snorharen
vol rag en motten,
verschijnt hij
op de tast.

Uitbundig
heb ik hem geprezen,
hij heeft mij weer
een grote dienst bewezen.

Coby Poelman-Duisterwinkel.


Uit: "De voordracht" (2013)

De aquarel is van Christine de Ro, België

woensdag 14 oktober 2015

Het Aduard 800 pad



De zon in de rug,
elzenkatjes
bollen onze zolen,
bemoste stammen
kijken ons na
als de tjiftjaf
laat blijken
te worden gestoord.

Drassig spoor
verraadt
een ruiterpaard.
Eendenparen vormen
rimpelgolfjes.

Een uitgeholde boom
schrikt uit de sluimering
als ik nieuwsgierig
luisterend
voorover buig.

Tussen het water
en het stort
neemt een pad
ons vorsend op,
Aduard ten top.

Coby Poelman - Duisterwinkel


Uit: "De voordracht" (2013) 






vrijdag 9 oktober 2015

Verlossing door Zijn traan

Er rolt een traan
over de regenboog
die zich vermengt met
de op aard gezaaide
in dorstige
verlaten grond.

In het donkerst
van de aarde
zwoegen wortels
zich een weg,
ze zeggen nog
het zout wordt schaars.

Er groeit een boom
onder de regenboog
die wordt gevoed
door water, wind en Licht,
hij wuift en bloeit,
buigt en stoeit

en in de hemel
  juicht het!


Coby Poelman-Duisterwinkel


Uit: "Verrassend uitzicht" (2013)


maandag 5 oktober 2015

Discipel zijn... maar hoe?

Wervend op weg te zijn,
Kind van de Levende,
makend Zijn volken
tot leerling van Hem,

stuitend op tegenstand,
opdrachtgevoelige,
lukt me dat zelfs niet
met engelenstem.

Coby Poelman - Duisterwinkel


Bij Mattheüs 28 : 18



Geschreven voor het thema ollekebolleke van www.gedichtensite.nl


donderdag 1 oktober 2015

Gebogen violet



Regenbogend kleurt de hemel
over wie zich overgeeft
aan onontkoombaar dood.
De zuster schijnt in violet,
haar fluistering vormt een gebed.

Verbonden met de stervende,
Zijn kind, Zijn ervende,
neemt Hij de adem die Hij gaf
en leidt vanuit de Hoge
naar ‘t licht van Zonnebogen.

Coby Poelman – Duisterwinkel


Geschreven voor de VUmc poëzieprijs 2015, thema levenseinde

Kunstwerk van Jo van Wiggen