Het groene schaapje

Het graast nog in de kudde

waar haar metgezel ook was,

ze is aan iemand meegegeven

die iets in haar ogen las.

Nu is haar kleurigheid op stap,

de kudde kijkt verslagen.

Ze was altijd vol vrolijkheid,

hielp anderen met dragen.

Zal ik proberen wat zij deed,

haar kleurigheid verspreiden,

wat leven brengen in het grijs

op deze stille weide?

Dan is ze toch een beetje hier

al zal het anders lijken,

de nestgeur zal hetzelfde zijn

en haar manier van kijken.

Ze geeft vanaf haar eigen plek

op afstand een idee,

niemand hoeft hier verdrietig zijn,

Hij loopt toch met ons mee?

Coby Poelman-Duisterwinkel

Het oranje schaapje

Ze maakte schaapjes bij een herder, 

verbeeldde zo een oud verhaal. 

Op eigen wijze ging zij verder, 

de herder kent ze allemaal. 

Ze maakte schaapjes in het wit,

in zwart maar ook in blauw.

Een groene en een rode,

het steekt toch niet zo nauw. 

Elk schaapje mag er van Hem zijn,

Hij heeft de kudde lief.

'Kies maar een uit, ik vul het aan',

ze is heel creatief.

Van de gekleurde kudde 

is er nu eentje uit. 

Dat geeft weer perspectieven, 

zorgt voor een nieuw geluid.

Deel het verhaal maar verder, 

elk schaapje is er één,

Vertel maar van de Herder, 

bij Hem ontbreekt er geen.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Als je leven eindigt

Als je leven eindigt

wat is dan van belang,

is er iets goed te maken,

wacht iemand al heel lang?

Als je leven eindigt

leef je dan heel intens

omdat iets nog niet af is,

is er een laatste wens?

Als je leven eindigt

is er herinnering

aan alles wat er echt toe deed,

wie gaf je leven zin?

Coby Poelman-Duisterwinkel