Het graast nog in de kudde
waar haar metgezel ook was,
ze is aan iemand meegegeven
die iets in haar ogen las.
Nu is haar kleurigheid op stap,
de kudde kijkt verslagen.
Ze was altijd vol vrolijkheid,
hielp anderen met dragen.
Zal ik proberen wat zij deed,
haar kleurigheid verspreiden,
wat leven brengen in het grijs
op deze stille weide?
Dan is ze toch een beetje hier
al zal het anders lijken,
de nestgeur zal hetzelfde zijn
en haar manier van kijken.
Ze geeft vanaf haar eigen plek
op afstand een idee,
niemand hoeft hier verdrietig zijn,
Hij loopt toch met ons mee?
Coby Poelman-Duisterwinkel
Geen opmerkingen:
Een reactie posten