Aduard herdenkt

 

Als Aduard herdenkt

is de Abdijkerk open,

speelt het muziekkorps

en de organist,

klinken verhalen

over hoe het is verlopen

met onze dorpsgenoten,

het geheugen opgefrist.

Als Aduard herdenkt

dan wordt er stil gezwegen

rondom het oorlogsmonument,

waar klokgelui en de last post 

niet zal ontbreken

en kransen worden neergelegd,

er wordt gesproken, voorgedragen,

het volkslied klinkt

in zang, muziek langs hagen.

Als Aduard herdenkt

dan is gemis zo voelbaar,

dan weten we wat ons verbindt,

respect in woorden en gebaar,

de stille hoop dat vrede

het van elke oorlog wint.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Gedenkmoment

En dan komt er de dag
dat we gedenken wie je was.
Jouw leven trekt aan ons voorbij,
we zien weer even: Zo was jij.

Je houding en je stille lach,
de lieve knuffel die je gaf,
je meeleven met iedereen,
in stilte ging je van ons heen.

Vandaag leeft jouw herinnering
als gouden rand rond onze kring.

Coby Poelman - Duisterwinkel

Gedenk

Massale rouw
markeert tweeduizendtwintig,
er nevelt overal Coronadauw,
Geen tijd voor voorbereiding,
in eenzaamheid klinkt nog:
ik hou van jou.

Meeleven mondt soms uit
in medesterven,
de zorg geeft alles
wat zij in zich draagt.

Gedenk wie wereldwijd
de dupe werden,
ode aan wie vol liefde
eigen leven waagt.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geschreven voor alle nabestaanden van de slachtoffers van Corona en voor het zorgpersoneel dat met gevaar voor eigen leven zoveel mensen geholpen heeft en nog verzorgt. Ik heb diep respect voor jullie.