Van harte welkom

Van harte welkom op mijn gedichtenblog. U mag de gedichten ongewijzigd gebruiken met vermelding van mijn naam. Voor het verzorgen van een lezing met voordrachten of een workshop kunt u contact opnemen via cobytjeert@live.nl
Er is ook een volledig programma voor Kerst en Pasen.
Mijn boeken zijn verkrijgbaar bij de boekhandel, bol.com, www.bestelmijnboek.nl en bij "De Monnikskap", Burg. Seinenstraat 62 in Aduard. Voordrachten zijn te beluisteren op https://www.luistergedichten.nl/index.php/component/comprofiler/userprofile/905-poelman
Iedere maandagmiddag rond 16.15 uur draag ik voor in een radioprogramma op http://www.radiowesterkwartier.com https://soundcloud.com/user-671424345/interview-coby-poelman-duisterwinkel-10-07-2017

dinsdag 31 december 2013

Als ik morgen sterf

Als ik morgen sterf
ben ik dan in het reine
met Hem,
heb ‘k me verzoend
met wie mij zuster,
broeder noemt?

Als wij morgen sterven
ontmoeten we Hem
en elkaar?

Mogen wij ons
verzoenen
voor het nieuwe jaar.

Coby Poelman-Duisterwinkel


Het kunstwerk is van Jan van den Berg.

donderdag 19 december 2013

De liefde overwint

Soms gaat het anders dan je denkt,
dan word je overrompeld,
opeens word je verrast
door iets heel bijzonders,
je weet niet hoe het gaan zal,
het is je overkomen,
er groeit een band van liefde
die alles overwint,
je wilt als alle ouders
het beste voor je kind.

Je hart wordt opgetild
als ondanks alle zorgen
de liefde open bloeit
naar de vernieuwde morgen.

Twee mensen willen trouwen
omdat hun liefde groeit
in wat hen ten diepste bindt,
ze mogen uitzien naar een kind.

Coby Poelman-Duisterwinkel


Uit: "Granaatjes met een gouden slot"



zaterdag 14 december 2013

Prachtige tachtigers

Twee oude mensen, hij groot, zij klein,
je komt ze overal tegen.
Zijn gang is onzeker want in zijn brein
heeft een stoorzender toegang verkregen.

Zij gaat voorover gebogen haar weg.
Haar schouder net boven zijn middel.
Ze kunnen niet met en niet zonder elkaar,
voortdurend klinkt hun gekibbel.

Hij mag van de dokter niet meer achter ´t stuur,
zij neemt deze taak van hem over,
volgt de bochten heel secuur,
zijn gezelschap is niet overbodig.

“Ja maar” roept hij als ’t licht springt op groen;
de motor jankt en ze hobbelen voort.
Hij wijst naar een bord met “Domie’s toen”
maar zij gaat er niet mee akkoord.

Ze zijn onderweg naar de “Jeux de Boules”,
haar baseball-cap weert de zon.
Hij zwaait naar de teamleider van de poule,
“Zeg, draai daar de auto maar om.”

Twee oude mensen, hij groot, zij klein,
hij zwaaiend met armen en benen.
Zij knijpt de tas met ballen haast fijn,
heeft moeite hem bij te benen.

Wankelend gooit hij een bal op het pad,
de wedstrijd is begonnen.
Twee oude mensen gaan voldaan weer op pad,
zij hebben vanmiddag gewonnen!

Coby Poelman-Duisterwinkel


Uit: "Granaatjes met een gouden slot"


donderdag 12 december 2013

Kom en zie

Ach Jozef,
vraag maar niet meer
bij die volle herberg,
veel liever ben ik nu
ergens met jou alleen,
‘k voel al een gloed
van barenswarmte
door me heen.

Wat is ze sterk,
mijn biddende Maria,
de sporen van geboortepijn
in haar gelaat,
de hele reis heeft zij
vertrouwen uitgesproken,
haar ondersteunend
volgen we de waard.

De stal
achter de herberg
herbergt vee,
hun warmte ademt mist,
maar nergens anders
is een plaats
waar zoveel vrede is.

De Vader
begeleidt -het Lam-
in deze dochter
naar Zijn plaats op aarde.
Zie welk een heilig
Godsgeschenk
zij hier vannacht
mocht baren.

Coby Poelman-Duisterwinkel


Geschreven voor het thema van deze maand "geen plaats" van gedichtensite.nl

vrijdag 6 december 2013

Uw bruid

Uw bruid op aard
zingt vreugdevol
al eeuwenlang Uw lied,
verheugt zich elke zondag
op Uw komen,
komt samen waar zij viert,
blijft aan Uw Woord zich laven
vertolkt Uw liefde
aan het nageslacht
gedenkt, deelt,
breekt, heelt,
roept aan
Wie zij intens verwacht

Uw bruid op aard,
zij smacht!

Coby Poelman-Duisterwinkel