Van harte welkom

Van harte welkom op mijn gedichtenblog. U mag de gedichten ongewijzigd gebruiken met vermelding van mijn naam. Voor het verzorgen van een lezing met voordrachten of een workshop kunt u contact opnemen via cobytjeert@live.nl
Er is ook een volledig programma voor Kerst en Pasen.
Mijn boeken zijn verkrijgbaar bij de boekhandel, bol.com, www.bestelmijnboek.nl en bij "De Monnikskap", Burg. Seinenstraat 62 in Aduard. Voordrachten zijn te beluisteren op https://www.luistergedichten.nl/index.php/component/comprofiler/userprofile/905-poelman
Iedere maandagmiddag rond 16.15 uur draag ik voor in een radioprogramma op http://www.radiowesterkwartier.com https://soundcloud.com/user-671424345/interview-coby-poelman-duisterwinkel-10-07-2017

zondag 27 februari 2011

Bromtol

De rode knop
boven spiralend staal
beweegt van stroef
naar soepel
sneller en sneller
op en neer
het rood in blauw
kleurt streepjes grijs
de holtes zingen
in de ingehouden stilte

de tol zoemt over zeil
wijkt langzaam
naar de rand van ’t Perzisch
wankelt, rammelt, rolt
toont uitgerateld
schilderingen in het blauw
handjes grijpen
het nodigend rood

stil kijkt ze
grijs geworden
de uitzingende centrifuge in
lezend de mooiste kleuren
van haar kindertijd.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Het schilderij is van Marian van der Sanden.

Het gedicht is gepubliceerd in de bundel "De voordracht".

dinsdag 22 februari 2011

Krokussen van hoop

Op het kerkhof
staat een wilg
te dromen in de zon.
Krokussen in bloei
omcirkelen de stam
alsof ze tot de dromer
willen zeggen:
wordt toch eens wakker
heb je ons al gezien
we vieren hier
het voorjaar,
zie onze gele hartjes
geopend naar de Zon
die ons ontvouwen heeft
als teken van de Hoop,
wij zijn wel even
dood geweest
maar kijk ons toch eens leven.

De dromerige wilg ontwaakt
van al dat jonge groen,
bekijkt de kleuren
wit, geel, paars,
de mooi gevormde hartjes
bedenkt hoe vaak
hij is gesnoeid en
weer is uitgelopen.

Hij groet de blijde krokussen
met buigend takgezwaai,
een zwarte kraai schrikt op.
Het kerkhof sluimert door,
wachtend de Grote Zomer.

Coby Poelman-Duisterwinkel

woensdag 16 februari 2011

De boog in de wolken


Toen het licht
van de zon
de regen bescheen
zag ik Uw
kleurrijke boog
om mij heen.

Door Uw belofte
wist ik Uw blik
gericht
op die boog
en daaronder
was ik

in een bijzonder
ogenblik
zichtbaar
met U verbonden.

Coby Poelman-Duisterwinkel.


bij Genesis 9 : 16

“Als de boog in de wolken is
dan zal Ik hem zien, zodat
Ik mijn eeuwig verbond gedenk”…

Het schilderij is van Roos Schuring.

maandag 14 februari 2011

Fluisterend gewas

Als ze gezellig
keuvelend plukken,
gelijktijdig bukken,
ziet ze op slag weer
de jongen in hem,
schuilgaand achter
zacht getinte
vlinderachtige
bloemenpracht.

Hij vroeg haar
zijn Lathyrus
te bekijken.
Zijn stralende blik,
dat nodigend gebaar,
in zijn andere hand
een vaasje,
onweerstaanbaar.

Plukkend als toen
fluistert ze kussend:
Eventjes maar,
peultjes zijn immers
toch zo klaar.

Coby Poelman-Duisterwinkel


Gepubliceerd in : "De voordracht"

zaterdag 12 februari 2011

Waar liefde woont.....

De grijze dame
die hij bezocht
was in haar eenzaamheid
verleerd
om een gesprek te voeren.
Omdat zij zwijgen bleef
wist hij ten diepste
niet meer wat hij
aan moest roeren.

Ten einde raad
zong hij voor haar
een tikkeltje verlegen
de oude psalm:
“Waar liefde woont
gebiedt de Heer
Zijn zegen….”
Ontroerd zag hij
haar lippen meebewegen.

Zijn stem brak daar
waar zij begon te spreken.

Coby Poelman-Duisterwinkel

N.a.v. een preek.

vrijdag 11 februari 2011

SMS-taal


We zouden worden afgehaald
door onbekenden,
ik kreeg een sms-je
maar begreep hem niet.
Voor ik de trein verliet
vroeg ik een medepassagier:
“Begrijp jij sms-taal,
wat staat hier?”
Hij hielp ons
in één ogenblik
en ik moet je bekennen,

het was het kenteken
van onze onbekenden….

Coby Poelman-Duisterwinkel.

donderdag 10 februari 2011

De liefde


Schrijvend
wordt het sterker
vanuit het diepste
van de ziel
hoe zal ik
het verwoorden
datgene
wat mij overviel
van binnenuit,
zo’n warme gloed
die in mij deed ontwaken
dat intens vurige gevoel
zou ik het kunnen raken
in enkel een gedicht,

al was het maar een vonkje
van Uw aanstekelijk licht.

Coby Poelman-Duisterwinkel

dinsdag 8 februari 2011

De voordracht

Zoals ze daar stond,
fier en rechtop,
beweginkjes
in haar benen,
geen enkele schroom,
puur uit het hoofd,
concentratie
tot in de tenen.

Hoe ver ze al was
in haar nevelige geest,
bij voordrachten
leek ze aanwezig.

Hoe klonk haar ontzag
in de stem
van de haan
voor de hond
in de tweespraak
gesproken,
trefzeker haar ogen
in ‘t diepst van
haar rol
hierbij beurtelings
blikkend bewogen

tot het steeds
mooier gespeelde slot
waar ze langzaam
voorover gebogen
voor de toeschouwers
langs kwam sluipen,
stil de haan
in het hok liet kruipen.

Coby Poelman-Duisterwinkel


Gepubliceerd in het boek "De voordracht"

maandag 7 februari 2011

De jas

Er hangt een jas
over een steen,
een hele zware jas,
vol afgunst, slechtheid,
huichelarij,
bedrog en kwaadsprekerij.

Iemand las
de Petrus-brief
en dacht daarbij:
die afgekeurde steen,
’t was Jezus toch
die zei:
Geef maar aan mij,
zonder die jas
ben je beter af,
kom, warm je maar bij mij”.

Nu hangt die jas
over een steen
in de verlaten hof
en ergens bouwt
iemand zonder jas
heel opgelucht,
vol lof.

(Vrij naar 1 Petrus 2 : 1 t/m 10)

Coby Poelman-Duisterwinkel


Uit: "Verstillend Licht (2012)

zondag 6 februari 2011

Een bed in de hemel

Stille getuigen

Die eerste ontmoeting
die ogen, die blik
“Haar vader is Hongaar”
en wie ben ik?

Hoe groot is een tweepersoonsbed?
Hemelse klanken
uit een koffergrammofoon.
Ontwakend verlangen
in een studentenflat.

Schilderend aan jouw hemel
spant zich de lucht.
De hel komt binnen.
Een adelaar vlucht.
In ijzige ogen
verrijzen de ijsschotsen van de Donau.
Klagende celloklanken.
Wanneer was de Donau blauw?

Wat zegt een naam
onuitspreekbaar uitgesproken
oorsprong van mijn bestaan
bij haar ondergedoken.
Verstoring van verlangen
door oorzaak en gevolg.
De Donau is rood.

Hoe zwaar is een cello
voor een jongen van acht?
Veel zwaarder de kwelling
die hem nog wacht.

Een bed van zwarte aarde
bedekt onze vader.

Lang gekoesterde hunkering
vervuld op een dag van rouw.
Heel even kleurt de Donau blauw.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Geschreven bij het gelijknamige boek van Tessa de Loo

Gepubliceerd in "Strijklicht van violen", poëzie bij kunst en literatuur (2013)

vrijdag 4 februari 2011

Psalmbeleving


Vanavond neemt het koor
een nieuwe compositie
van hun geliefde psalmen door;
berijmd en onberijmd
met een initium verbonden.

De alten en sopranen
zingen een middendeel,
dan luisteren ze naar
de bassen en tenoren
en laten op hun beurt
volgende woorden horen
waarbij ze zich
een kwartslag omgekeerd
opeens realiseren
hoe mooi de tekst is
die ze zingen richting heren.

Op dat moment klinken
de oude onberijmde woorden,
nu weer gezongen door
de bassen en tenoren
intenser en ontroerender
dan ooit tevoren.

Coby Poelman-Duisterwinkel

woensdag 2 februari 2011

Trouwringen







De ringen van trouw
op deze huwelijksdag
als symboliek gegeven
zijn als de jaarringen
van jullie levensboom
geworteld in Gods liefde
met elkaar verweven.

Zolang de trouw
door liefde wordt gevoed
is jullie levensboom gezond
en groeit hij goed.

De ringen van Gods trouw,
die jullie jaarringen omgeven
vormen draagkracht
voor de mooiste vruchten
van het huwelijksleven.

Coby Poelman-Duisterwinkel



De foto is genomen in het kerkje van Fransum

dinsdag 1 februari 2011

Mooi hartje


Hurkend in de tuin
valt zijn oog
op een tulpje.
Zacht
vouwt hij het open,
kijkt aandachtig,
legt er zijn oortje
bovenop
en luistert….

Voorzichtig
staat hij op,
loopt stil
het tuinpad af.

Drie peuters
lopen geruisloos
het tuinpad op,
hurken voor het tulpje,
het vingertje,
eerst voor zijn mondje
wijst nu het tulpje in,
verwachtingsvol
kijkt hij zijn
vriendjes in de ogen
en fluistert:

Mooi hartje he?

Coby Poelman-Duisterwinkel.