Rond 1970

Ha daar komt de kruidenier,

goed gemutst en positief,

bezorgt je waren met plezier,

het is voor hem geen ongerief.

Een groet voor ieder die hij ziet,

een aai over een hondenkop,

leeft mee in blijdschap en verdriet,

deelt pepermuntjes uit of drop.

Zijn familie helpt hem mee

bestellingen te spellen,

ook buren helpen hen op glee,

er is zoveel te tellen.

Er is altijd bedrijvigheid

bij Poelman en buur Poort,

je vindt volop gezelligheid,

er wordt gepraat, gehoord

maar op de zondag is het stil,

geen bel, geen verkoopwerk,

geen klantenritjes, geen getil

bij Centra in Hoogkerk.

Dan klutst hij suiker door wit ei

dat puddinkjes versieren moet

en noemt het met een lach erbij

zijn ‘slinger om de snoet!’

Coby Poelman-Duisterwinkel

De piano in het Pand (4)

Als piano maak ik heel wat mee. 

Sinds september word ik op de woensdagavonden weer bespeeld. 

Het Martinikerkkoor is weer begonnen met de repetities en dat klinkt mij als muziek in de oren! 

Alles gaat heel anders dan ik gewend was. 

De samenstelling van het koor is veranderd, ik word door iemand anders bespeeld en op mijn stander staat nu muziek die gearrangeerd is door de dirigente zelf! 

Ik weet gewoon niet wat ik hoor! Het klinkt zo sprankelend en de zangers hebben er heel veel plezier in. 

Bekende liederen zijn muzikaal op een creatieve en speelse manier bewerkt tot iets heel nieuws! 

De stukken worden afgestemd op de stemmen van de zangers en ze krijgen zelfs muziekles. Er wordt gesproken over 8 voets en prestant 16 en bij de grondtoon mogen ze zelf hun beginnoot ontdekken en als ze het goed hebben worden ze gecomplimenteerd. 

Het is een feest hier in het Pand op de woensdagavond. 

En als er een keer mensen ontbreken wordt er gewoon een tenor ingezet bij de sopranen en het klinkt allemaal. 

Kijkt iemand teveel in de map en te weinig naar de dirigente? Dan heeft ze daar een heel grappig foefje voor haha, ik begin naar de woensdagavonden uit te kijken. 

Coby Poelman-Duisterwinkel

Het grote verschil

In Spanje hebben mensen geen haast,

gebeurt het vandaag niet dan morgen,

over tijd maakt niemand zich zorgen

terwijl elders men vliegt, snelt en raast.

Helaas praten Spanjaarden zo razendsnel,

ging dat maar zo traag, dan verstond ik het wel.

Coby Poelman-Duisterwinkel

De zieke herder

De schapen zien hun zieke herder,

ze zijn bezorgd, gaat het wel goed,

bemerken dat iets in hem woedt,

hij is er wel maar lijkt steeds verder.

Een doorn speelt bij de herder op.

Hij kent een doornendrager,

heeft weet van de beklager,

kent ook de antwoorden erop.

De kudde denkt aan hoe hij kwam,

vol goede moed en medeleven

wilde vertellen van het Lam.

Dat werd ten voeten uit beschreven.

Hij opende een toegangsdam.

In zwakheid heeft hij kracht gegeven!

Coby Poelman-Duisterwinkel

Middaggebed

De kerk wordt voor twaalf uur betreden.

Als hier de angelusklok luidt

weet heel Voorburg dat dit beduidt;

Nu wordt ‘Onze Vader’ gebeden.

Door kerkomroep bidt ieder mee

die wil, wat een krachtig idee!

Coby Poelman-Duisterwinkel 

Iedere dag in de week is er in de oude kerk te Voorburg een middaggebed. Via kerkomroep is dit te beluisteren dus de hele wereld kan meedoen. Ik vond dit zo'n lumineus idee, vandaar even een snelsonnet geschreven.